Είναι η ανάμνηση των γειτόνων στη Δου Σαλάμ

Που άφησε τα μάτια σου τόσο κόκκινα από δάκρυα;

Ή είναι ο άνεμος που φυσά από την κατεύθυνση της Καζίμα

Και η αστραπή που αναβοσβήνει στη μαύρη νύχτα από το Όρος Ιδάμ;

Τι συμβαίνει με τα μάτια σου, που όταν τους λες να συγκρατηθούν,

Μόνο κλαίνε περισσότερο; Και η καρδιά σου – όταν προσπαθείς να την ξυπνήσεις, μόνο γίνεται πιο μπερδεμένη

Υποθέτει ο ερωτευμένος ότι η αγάπη του μπορεί να κρυφτεί

Ανάμεσα σε ρέοντα δάκρυα και μια φλεγόμενη καρδιά;

Αν δεν ήταν για την αγάπη, τα δάκρυά σου δεν θα έρρεαν πάνω στα ίχνη που άφησε ο αγαπημένος σου,

Ούτε θα ήσουν άυπνος θυμούμενος τη ιτιά και το βουνό

Πώς μπορείς να αρνηθείς αυτήν την αγάπη όταν τέτοιοι ειλικρινείς μάρτυρες

όπως το κλάμα και η αδυναμία έχουν καταθέσει εναντίον σου;

Η αγωνία της αγάπης έχει χαράξει δύο γραμμές δακρύων και θλίψης

Πάνω στα μάγουλά σου, χλωμά σαν το μπαχάρ και κόκκινα σαν το κανάμ

Ναι, μια όραση του αγαπημένου μου ήρθε σε μένα τη νύχτα, και δεν μπορούσα να κοιμηθώ,

Ω, πώς η αγάπη εμποδίζει τη γεύση της απόλαυσης με τον πόνο της!

Ω εσύ που με επιπλήττεις για αυτήν την αγνή αγάπη, δέξου τη δικαιολογία μου.

Αν ήσουν πραγματικά δίκαιος, δεν θα με επέπληττες καθόλου

Είθε να γλιτώσεις από μια κατάσταση όπως η δική μου! Το μυστικό μου δεν μπορεί να κρυφτεί

Από τους επικριτές μου, ούτε θα υπάρξει ποτέ τέλος στην ασθένειά μου

Μου έδωσες ειλικρινή καλή συμβουλή, αλλά δεν την άκουσα,

Ο εραστής είναι εντελώς κουφός προς αυτούς που τον κατηγορούν

Ακόμα και υποψιάστηκα τη συμβουλή των δικών μου γκρίζων μαλλιών που με επέπλητταν,

Όταν ήξερα ότι η συμβουλή της γήρανσης και των γκρίζων μαλλιών είναι πάνω από υποψία