Chapter 2
A Caution About The Whims of the Self
مَوْلَاىَ صَلِّ وَسَلِّمْ دَائِمًا أَبَدًا
عَلَى حَبِيبِكَ خَيْرِ الخَلْقِ كُلِّهِمِ
Ω Κύριέ μου, ευλόγησε και δώσε ειρήνη πάντα και για πάντα
Στον αγαπημένο Σου, τον Καλύτερο όλων των Δημιουργιών
إِنَّ أَمَّارَتِي بِالسُّوءِ مَا اتَّعَظَتْ
مِنْ جَهْلِهَا بِنَذِيرِ الشَّيْبِ وَالهَرَمِ
Η ανόητη και απερίσκεπτη ψυχή μου αρνήθηκε να ακούσει την προειδοποίηση
Που προαναγγέλλεται από την εμφάνιση των γκρίζων μαλλιών και των γηρατειών
وَلاَ أَعَدَّتْ مِنَ الفِعْلِ الجَمِيلِ قِرَى
ضَيْفٍ أَلَمَّ بِرَأْسِي غَيْرَ مُحْتَشِمِ
Και δεν είχε προετοιμάσει καμία καλή πράξη για να υποδεχτεί σωστά
Αυτόν τον επισκέπτη που εμφανίστηκε στο κεφάλι μου απροειδοποίητα
لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنِّي مَا أُوَقِّرُهُ
كَتَمْتُ سِرًّا بَدَاليِ مَنْهُ بِالكَتَمِ
Αν ήξερα ότι δεν μπορούσα να τον υποδεχτώ με τιμή,
Θα είχα κρύψει το μυστικό μου από αυτόν με βαφή
مَنْ لِي بِرَدِّ جِمَاحٍ مِنْ غَوَايَتِهَا
كَمَا يُرَدُّ جِمَاحُ الخَيْلِ بِاللُّجُمِ
Ποιος μπορεί να συγκρατήσει την ανυπότακτη ψυχή μου από το λάθος της,
Όπως τα άγρια άλογα συγκρατούνται με χαλινάρια και ηνία;
فَلاَ تَرُمْ بِالمَعَاصِي كَسْرَ شَهْوَتِهَا
إِنَّ الطَّعَامَ يُقَوِّي شَهْوَةَ النَّهِمِ
Μην επιδιώκεις να σπάσεις τις επιθυμίες βυθίζοντας περαιτέρω στην αμαρτία,
Η απληστία του λαίμαργου αυξάνεται μόνο από [τη θέα του] φαγητού
وَالنَّفْسُ كَالطِّفْلِ إِنْ تُهْمِلْهُ شَبَّ عَلَى
حُبِّ الرَّضَاعِ وَإِنْ تَفْطِمْهُ يَنْفَطِمِ
Η ψυχή είναι σαν βρέφος, αν παραμελήσεις τη σωστή φροντίδα του, Θα μεγαλώσει ακόμα αγαπώντας να θηλάζει·
Αλλά μόλις το απογαλακτίσεις, θα απογαλακτιστεί
فَاصْرِفْ هَوَاهَا وَحَاذِرْ أَنْ تُوَلِّيَهُ
إِنَّ الهَوَى مَا تَوَلَّى يُصْمِ أَوْ يَصِمِ
Έτσι απέρριψε τα πάθη της, πρόσεχε να μην τα αφήσεις να κυριαρχήσουν, Γιατί όταν το πάθος πάρει το πάνω χέρι,
Θα σκοτώσει ή θα φέρει ατίμωση
وَرَاعِهَا وَهِيَ فِي الأَعْمَالِ سَائِمَةٌ
وَإِنْ هِيَ اسْتَحْلَتِ المَرْعَى فَلاَ تُسِمِ
Κράτα ένα προσεκτικό μάτι πάνω της καθώς βόσκει στο πεδίο των πράξεων,
Και αν βρει το λιβάδι πολύ ευχάριστο, μην την αφήσεις να βόσκει ανεξέλεγκτα
كَمْ حَسَّنَتْ لَذَّةً لِلمَرْءِ قَاتِلَةً
مِنْ حَيْثُ لَمْ يَدْرِ أَنَّ السُّمَّ فِي الدَّسَمِ
Πόσο συχνά μια απόλαυση που είναι στην πραγματικότητα θανάσιμη φαίνεται καλή,
Σε κάποιον που δεν ξέρει ότι μπορεί να υπάρχει δηλητήριο στο λίπος
وَاخْشَ الدَّسَائِسَ مِنْ جُوعٍ وَمِنْ شِبَعٍ
فَرُبَّ مَخْمَصَةٍ شَرٌّ مِنَ التُّخَمِ
Πρόσεχε τις παγίδες της πείνας και της κορεσμού,
Γιατί ένα άδειο στομάχι μπορεί να είναι χειρότερο από την υπερφαγία
وَاسْتَفْرِغِ الدَّمْعَ مِنْ عَيْنٍ قَدِ امْتَلَأَتْ
مِنَ المَحَارِمِ وَالْزَمْ حِمْيَةَ النَّدَمِ
Στέγνωσε τα δάκρυα από μάτια που έχουν χορτάσει από απαγορευμένα πράγματα,
Και από εδώ και στο εξής ας είναι η μόνη σου δίαιτα η μεταμέλεια
وَخَالِفِ النَّفْسَ وَالشَّيْطَانَ وَاعْصِهِمَا
وَإِنْ هُمَا مَحَضَاكَ النُّصْحَ فَاتَّهِمِ
Αντίθεσε την ψυχή και τον σατανά – και αψήφησέ τους,
Αν προσπαθήσουν να σου προσφέρουν συμβουλές, αντιμετώπισέ τις με καχυποψία
وَلاَ تُطِعْ مِنْهُمَا خَصْمًا وَلاَ حَكَمًا
فَأَنْتَ تَعْرِفُ كَيْدَ الخَصْمِ وَالحَكَمِ
Ποτέ μην τους υπακούς, είτε αντιτίθενται είτε έρχονται να μεσολαβήσουν,
Γιατί τώρα ξέρεις τα κόλπα τόσο των αντιπάλων όσο και των μεσολαβητών
أَسْتَغْفِرُ اللهَ مِنْ قَوْلٍ بِلاَ عَمَلٍ
لَقَدْ نَسَبْتُ بِهِ نَسْلاً لِذِي عُقُمِ
Ζητώ συγχώρεση από τον Αλλάχ για το ότι λέω πράγματα που δεν κάνω,
Σαν να αποδίδω απογόνους σε κάποιον που ήταν στείρος
أَمَرْتُكَ الخَيْرَ لَكِنْ مَا ائْتَمَرْتُ بِهِ
وَمَا اسْتَقَمْتُ فَمَا قَوْلِي لَكَ اسْتَقِمِ
Σου διέταξα να είσαι καλός, αλλά δεν άκουσα τη δική μου συμβουλή,
Δεν ήμουν ο ίδιος ευθύς, οπότε τι να πω για το να σου λέω, 'Να είσαι ευθύς!'
وَلاَ تَزَوَّدْتُ قَبْلَ المَوْتِ نَافِلَةً
وَلَمْ أُصَلِّ سِوَى فَرْضٍ وَلَمْ أَصُمِ
Δεν έχω κάνει πολλές προετοιμασίες από προαιρετική προσευχή Πριν έρθει ο θάνατος να με πάρει,
Ούτε έχω προσευχηθεί ούτε νηστέψει περισσότερο από ό,τι ήταν υποχρεωτικό