O seu nacemento deixou claro a pureza da súa orixe,

Oh, que puro o seu comezo e o seu final!

Naquel día, os persas decatáronse de que foran advertidos

Da chegada da miseria e dos desastres

Esa mesma noite apareceu unha fenda no Arco de Chosroes,

Así como a unidade e cohesión do seu pobo se perderon para sempre

O lume, de dor pola perda, exhalou o seu último alento,

E o río desviouse do seu curso pola tristeza

Sawa estaba preocupada ao ver as augas do seu lago retroceder,

E quen viña beber del regresou enfurecido de sede

Era como se, de dor, o lume adquirise a humidade da auga,

E a auga adquirise a seca ardente do lume

Os xinn berraban, e as luces brillaban,

Mentres a verdade se manifestaba tanto en significado como en palabra

Pero cegos e xordos, os persas non escoitaron as felices novas,

Tampouco viron o brillo dos sinais de advertencia

Mesmo despois de que os propios adiviños do pobo lles dixesen

Que a súa antiga relixión torta non podería durar

E despois de ver estrelas fugaces no horizonte,

Caendo dos ceos, así como os ídolos caían na terra

Ata que mesmo os demos foron derrotados, fuxindo do camiño da revelación,

Seguindo a outros mentres fuxían

Fuxían igual que os guerreiros de Abraha,

Ou como o exército dispersado por pedras lanzadas Da man do Profeta

Lanzadas por el despois de glorificar a Deus na palma da súa man,

Como quen glorificou ao seu Señor foi lanzado Fóra do ventre da balea