Arbores veniva a su voco, prosternante,

Ambulante verso ille super trunchos sin pedes

Como si illos habeva scribite lineas de belle calligraphia

Con lor ramos per tote le cammino

Como le nebula que se moveva con ille ubi ille vadeva,

Protegente ille del furiose fornace del calor de mediedie

Io jura per le luna que esseva dividite in duo,

Certemente illo ha un connexion con su corde, Un ver e benedicite juramento

E per le excellentia e nobilitate comprehendite in le caverna,

Dum cata regardo del incredulos esseva completemente cec a illo

Le ver e le verace remaneva in le caverna,

Durante que illes foras diceva le unes al alteres, ‘Il ha nemo in iste caverna.’

Illes non suspectava que un columba volarea dando protection,

O que un aranea texerea su tela pro adjutar le Melior de Creation

Le sollicitude e refugio de Allah le liberava del necessitate de recurrer

A tunicas de armatura e fortresses pro su protection

Quando le tempos me tractava injustemente, e io me verteva a ille

Pro refugio, io semper trovava securitate con ille, inlese

E nunquam io cercava le ricchessa del duo mundos de su mano,

Sin reciper generositate aperte del melior de donatores

Non nega le revelationes que ille recipeva in su sonios,

Pois certemente, ben que su oculos dormiva, ille habeva un corde que nunquam dormiva

Isto esseva ab le tempore quando ille attingeva al prophetia,

Pois le sonios de qui ha attingite le majoritate non pote esser negate

Deo sia laudate! Revelation non es alicun cosa acquirite,

Ni es le cognoscentia del prophetas del occulto a esser suspectate

Quante personas malade ha essite sanate al tacto de su mano,

E quante, quasi rendite folle per le laqueo de lor peccatos, Ha essite liberate

Su supplication portava nove vita in le anno de sterilitate aride,

Assi que illo se distingueva inter le annos obscur Como le belle albe blaze sur le fronte de un cavallo

Le nubes versava pluvia, usque tu haberea pensate

Le valle flueva con aqua del mar aperte, O del diga rupta de ‘Arim