Io le serviva con mi laude, cercante pardon

Pro le peccatos de un vita passate in poesia e le servicio de alteres

Ornate con iste duo peccatos, le consequentias del qual io time

Es como si io esseva ora un animal sacrificabile

In ambe iste errores io sequiva solmente le imprudentia del juventute

Non attingente nihil al fin nisi action mal e regretto

Alas pro un anima que ha incontrate solmente perdita in su transactiones!

Illo non usava iste mundo pro adjutar a securar le Proximo, Ni mesmo pro comenciar negotiationes

Quique vende su Altere in cambio de iste mundo,

Presto discoperi que ille ha essite fraudate, in ambe le presentes e futuros lucros

Si io committera un peccato, illo non rumperea

Mi contracto con le Propheta, Ni disligarea mi connexion a ille

Pois io ha un pacto de protection de ille

Per mi nomination como Muhammad, e ille es le plus fidel De tote le humanitate in mantener fideicommissos

In le Die de Resurrectión, si ille non me prende per le mano

Ex pur benivolentia, alora dice solmente, “Qual un fin terribile!”

Longe sia de ille privar le sperante de su generose donos,

O reverter alicuno que cerca refugio Sin tractar le honorabilemente

Pois desde que io ha dedicate tote mi pensatas a su laude,

Io le ha trovate como le melior garante de mi salvation

Su largessa non mancara mesmo a un mano que es polverose e paupere,

Pois certemente le pluvia pote facer nascer flores mesmo super le plus petrose declives

Vermente, io non ha plus desiro pro le flores de iste mundo,

Como illos colligite per le manos de Zuhayr Pro su laude de Ḥarim