Nativitas eius claruit puritatem originis eius,

O quam pura eius initium et finis!

In die illo Persae intellexerunt se monitos esse

De adventu miseriae et calamitatum

Ea nocte fissura apparuit in Arcu Chosroae,

Sicut unitas et cohaesio populi eius in perpetuum amissa est

Ignis, ex dolore ob amissionem, ultimum spiritum exhalavit,

Et flumen a cursu suo dolore distractum est

Sawa turbata est cum aquae lacus eius recesserunt,

Et qui ad bibendum venerat iratus sitiens rediit

Quasi, ex dolore, ignis humiditatem aquae accepisset,

Et aqua ardentem siccitatem ignis accepisset

Genii clamabant, et lumina fulgebant,

Veritas manifestata est tam in sensu quam in verbo

Sed caeci et surdi, Persae laeta nuntia non audierunt,

Neque viderunt fulgorem signorum monentium

Etiam postquam vates populi eis dixerant

Quod vetus religio eorum prava non duraret

Et postquam viderant stellae cadentes in horizonte,

Cadentes e caelo, sicut idola in terra cadebant

Donec etiam daemones fugati sunt, fugientes a via revelationis,

Sequentes alios fugientes

Fugiebant sicut milites Abrahae,

Velut exercitus lapillis a Propheta manu iactis dissipatus

Ablatus ab eo post glorificandum Deum in palma manus suae,

Sicut qui Dominum suum glorificavit e ventre ceti eiectus est