قصيدة البردة
Qasida Al Burdah

Chapter 9

ﷺ ON SEEKING INTERCESSION THROUGH THE PROPHET

مَوْلَاىَ صَلِّ وَسَلِّمْ دَائِمًا أَبَدًا
عَلَى حَبِيبِكَ خَيْرِ الخَلْقِ كُلِّهِمِ
Domine mi, benedic et concede pacem semper et in aeternum
Super dilectum tuum, optimum omnium creaturarum
خَدَمْتُهُ بِمَدِيحٍ أَسْتَقِيلُ بِهِ
ذُنُوبَ عُمْرٍ مَضَى فِي الشِّعْرِ وَالخِدَمِ
Servivi ei laude, veniam quaerens
Pro peccatis vitae in poesi et servitio aliorum transactae
إِذْ قَلَّدَانِيَ مَا تُخْشَى عَوَاقِبُهُ
كَأَنَّنِي بِهِمَا هَدْىٌ مِنَ النَّعَمِ
Ornatus his duobus peccatis, quorum exitus timeo
Quasi essem nunc hostia
أَطَعْتُ غَيَّ الصِّبَا فِي الحَالَتَيْنِ وَمَا
حَصَلْتُ إِلاَّ عَلَى الآثَامِ وَالنَّدَمِ
In utroque errore secutus sum tantum temerariam iuventutis delinquentiam
Nihil assecutus sum in fine nisi actionem malam et paenitentiam
فَيَا خَسَارَةَ نَفْسٍ فِي تِجَارَتِهَا
لَمْ تَشْتَرِ الدِّينَ بِالدُّنْيَا وَلَمْ تَسُمِ
Heu anima quae solum damnum in negotiationibus suis invenit!
Non usus est hoc mundo ad adiuvandum securitatem Proximi, Nec etiam ad negotiationes incipiendas
وَمَنْ يَبِعْ آجِلاً مِنْهُ بِعَاجِلِهِ
يَبِنْ لَهُ الغَبْنُ فِي بَيْعٍ وَفِي سَلَمِ
Quisquis vendit suum Futurum pro hoc mundo,
Mox invenit se deceptum esse, et in praesentibus et in futuris lucris
إِنْ آتِ ذَنْبًا فَمَا عَهْدِي بِمُنْتَقِضٍ
مَنَ النَّبِيِّ وَلاَ حَبْلِي بِمُنْصَرِمِ
Si peccatum committerem, non frangeret
Foedus meum cum Propheta, Nec abscinderet nexum meum ad eum
فَإِنَّ لِي ذِمَّةً مِنْهُ بِتَسْمِيَتِي
مُحَمَّداً وَهْوَ أَوْفَى الخَلْقِ بِالذِّمَمِ
Nam habeo pactum tutelae ab eo
Per nomen meum Muhammad, et ipse est fidelissimus Omnium hominum in custodiendis fideiussoribus
إِنْ لَمْ يَكُنْ فِي مَعَادِي آخِذًا بِيَدِي
فَضْلاً وَإِلاَّ فَقُلْ يَا زَلَّةَ القَدَمِ
In die Resurrectionis, si non me manu prehendit
Ex pura benignitate, tunc dic, “Quam horrendum finem!”
حَاشَاهُ أَنْ يَحْرِمَ الرَّاجِي مَكَارِمَهُ
أَوْ يَرْجِعَ الجَارُ مِنْهُ غَيْرَ مُحْتَرَمِ
Absit ut umquam privet sperantem suis muneribus largis,
Aut revertat aliquem refugium quaerentem Sine honore tractando
وَمُنْذُ أَلْزَمْتُ أَفْكَارِي مَدَائِحَهُ
وَجَدْتُهُ لِخَلاَصِي خَيْرَ مُلْتَزِمِ
Nam ex quo omnes cogitationes meas laudi eius devovi,
Inveni eum optimum fideiussorem salutis meae
وَلَنْ يَفُوتَ الغِنَى مِنْهُ يَدًا تَرِبَتْ
إِنَّ الحَيَا يُنْبِتَ الأَزْهَارَ فِي الأَكَمِ
Eius munificentia non deficiet etiam manum pulverulentam et pauperem,
Nam certe pluvia flores etiam in saxis asperrimis gignere potest
وَلَمْ أُرِدْ زَهْرَةَ الدُّنْيَا الَّتِي اقْتَطَفَتْ
يَدَا زُهَيْرٍ بِمَا أَثْنَى عَلَى هَرِمِ
Revera, non amplius desidero flores huius mundi,
Sicut illi collecti a manibus Zuhayr Pro laude sua de Ḥarim