O optime illorum qui ad atria tua confugiunt quaerentes benedictiones,

Pedibus et super dorsis camelorum oneratorum

O tu qui es maxima signum pro eo qui potest percipere,

Et sublimissima benedictio pro eo qui desiderat utilitatem

Noctu iter fecisti de uno loco sacro ad alium,

Sicut plenilunium per caelum obscurum iter facit

Illa nocte ascendisti donec ad stationem propinquitatis pervenisti,

Tantum duorum arcuum longitudine distans, Statio numquam antea attenta vel sperata

Ita omnes Prophetae et Nuntii tibi praemiserunt,

Praemissio domini super eos qui ei serviunt

Transivisti septem caelos cum illis,

Et eras vexillarius – ducens eorum processionem

Donec nullum maius propositum reliquisti quaerenti eminentiam et propinquitatem,

Nec ullam altiorem stationem quaerenti elevationem

Omnes aliae stationes inferiores videbantur in comparatione cum tua,

Cum in altissimis vocibus proclamatus es – unicus

Ut ad stationem perfectae propinquitatis pervenires,

Ab oculis absconditam, Et secretum ab omni creatione occultum obtineres

Ita ad omnem excellentiam sine pari pervenisti,

Et solus per omnem stationem transisti, longe ab omnibus aliis

Sublimis quidem est mensura graduum tibi concessorum,

Ultra comprehensionem benedictiones tibi datae

Laeta nuntia nobis, O coetus Muslimorum,

Vere habemus columnam sustentationis et sollicitudinis quae numquam destrui potest

Cum Deus nominavit eum qui nos ad oboedientiam suam vocavit,

Nobilissimum Nuntiorum, Exinde facti sumus nobilissimi populorum