Chapter 2
A Caution About The Whims of the Self
مَوْلَاىَ صَلِّ وَسَلِّمْ دَائِمًا أَبَدًا
عَلَى حَبِيبِكَ خَيْرِ الخَلْقِ كُلِّهِمِ
རྗེ་བཙུན་མོ་དང་ཞི་བའི་བརྟེན་དུ་མི་འགོག་པར་བསྐུལ་གནང་གི།
ཁྱོད་ཀྱི་དགའ་ཞེན་གྱི་མི་ལེགས་ཤིང་བཅོས་མི་འདུག
إِنَّ أَمَّارَتِي بِالسُّوءِ مَا اتَّعَظَتْ
مِنْ جَهْلِهَا بِنَذِيرِ الشَّيْبِ وَالهَرَمِ
ངའི་རྣམ་སྨྲིག་གི་རང་བྱུང་བ་རྒན་འགྲོའི་རྟེན་འབྲེལ་མ་བསམ་བཞིན་གཏོང་བས།
རྒན་འགྲོའི་དུས་ཚོད་བསྐོར་བའི་མི་དགོས་ལས་མི་བྱུང་བའི་སྐུ་མཆེད་གི་སྐུ་མཆེད་ཡིན།
وَلاَ أَعَدَّتْ مِنَ الفِعْلِ الجَمِيلِ قِرَى
ضَيْفٍ أَلَمَّ بِرَأْسِي غَيْرَ مُحْتَشِمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنِّي مَا أُوَقِّرُهُ
كَتَمْتُ سِرًّا بَدَاليِ مَنْهُ بِالكَتَمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
مَنْ لِي بِرَدِّ جِمَاحٍ مِنْ غَوَايَتِهَا
كَمَا يُرَدُّ جِمَاحُ الخَيْلِ بِاللُّجُمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
فَلاَ تَرُمْ بِالمَعَاصِي كَسْرَ شَهْوَتِهَا
إِنَّ الطَّعَامَ يُقَوِّي شَهْوَةَ النَّهِمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
وَالنَّفْسُ كَالطِّفْلِ إِنْ تُهْمِلْهُ شَبَّ عَلَى
حُبِّ الرَّضَاعِ وَإِنْ تَفْطِمْهُ يَنْفَطِمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
فَاصْرِفْ هَوَاهَا وَحَاذِرْ أَنْ تُوَلِّيَهُ
إِنَّ الهَوَى مَا تَوَلَّى يُصْمِ أَوْ يَصِمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
وَرَاعِهَا وَهِيَ فِي الأَعْمَالِ سَائِمَةٌ
وَإِنْ هِيَ اسْتَحْلَتِ المَرْعَى فَلاَ تُسِمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
كَمْ حَسَّنَتْ لَذَّةً لِلمَرْءِ قَاتِلَةً
مِنْ حَيْثُ لَمْ يَدْرِ أَنَّ السُّمَّ فِي الدَّسَمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
وَاخْشَ الدَّسَائِسَ مِنْ جُوعٍ وَمِنْ شِبَعٍ
فَرُبَّ مَخْمَصَةٍ شَرٌّ مِنَ التُّخَمِ
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
ང་རྒན་འགྲོའི་སྐུ་མཆེད་རྒྱུན་མི་འདུག་གི་བརྒྱུད་ནས་བརྒྱུད་ནས་གཏོང་བས།
وَاسْتَفْرِغِ الدَّمْعَ مِنْ عَيْنٍ قَدِ امْتَلَأَتْ
مِنَ المَحَارِمِ وَالْزَمْ حِمْيَةَ النَّدَمِ
وَخَالِفِ النَّفْسَ وَالشَّيْطَانَ وَاعْصِهِمَا
وَإِنْ هُمَا مَحَضَاكَ النُّصْحَ فَاتَّهِمِ
وَلاَ تُطِعْ مِنْهُمَا خَصْمًا وَلاَ حَكَمًا
فَأَنْتَ تَعْرِفُ كَيْدَ الخَصْمِ وَالحَكَمِ
أَسْتَغْفِرُ اللهَ مِنْ قَوْلٍ بِلاَ عَمَلٍ
لَقَدْ نَسَبْتُ بِهِ نَسْلاً لِذِي عُقُمِ
أَمَرْتُكَ الخَيْرَ لَكِنْ مَا ائْتَمَرْتُ بِهِ
وَمَا اسْتَقَمْتُ فَمَا قَوْلِي لَكَ اسْتَقِمِ
وَلاَ تَزَوَّدْتُ قَبْلَ المَوْتِ نَافِلَةً
وَلَمْ أُصَلِّ سِوَى فَرْضٍ وَلَمْ أَصُمِ