Таваллуди ӯ покии асли ӯро ошкор кард,

Эй чӣ пок аст оғози ӯ ва анҷоми ӯ!

Дар он рӯз, форсҳо дарк карданд, ки ба онҳо ҳушдор дода шудааст

Аз оғози бадбахтӣ ва мусибатҳо

Дар ҳамон шаб, дар Арки Хусрав шикоф пайдо шуд,

Ҳамон тавре ки ваҳдати мардумаш абадан аз даст рафт

Оташ, аз ғаму андӯҳ барои аз даст додан, нафаси охирин кашид,

Ва дарё аз ғам аз ҷараёни худ парешон шуд

Сова нороҳат шуд, зеро оби кӯли он коҳиш ёфт,

Ва касе, ки барои нӯшидан омада буд, бо ташнагии шадид баргашт

Гӯё аз ғам, оташ тарии обро гирифт,

Ва об хушкӣ ва сӯзиши оташро гирифт

Ҷинҳо фарёд мезаданд ва чароғҳо медурахшиданд,

Ҳақиқат дар маъно ва калима ошкор шуд

Аммо кӯр ва кар, форсҳо хабари хушро нашуниданд,

На дурахши аломатҳои ҳушдорро диданд

Ҳатто пас аз он ки коҳинони худи мардум ба онҳо гуфта буданд

Ки дини кӯҳнаи каҷашон давом намекунад

Ва пас аз он ки онҳо дар уфуқ ситораҳои тирандозро диданд,

Аз осмон афтода, ҳамон тавре ки бутҳо дар замин афтода буданд

То ҳатто девҳо шикаст хӯрда, аз роҳи ваҳй гурехтанд,

Пас аз дигарон, ки мегурехтанд

Онҳо мисли ҷанговарони Абраҳа мегурехтанд,

Ё мисли лашкаре, ки аз сангрезаҳои аз дасти Паёмбар партофташуда пароканда шуд

Аз ҷониби ӯ партофта шуд, пас аз он ки Худоро дар кафи дасти худ тасбеҳ гуфт,

Ҳамон тавре ки касе, ки Парвардигорашро тасбеҳ мегуфт, аз шиками моҳӣ берун партофта шуд