وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
ביי גאָט, איך וועל נישט אָפּווענדן פֿון דער ליבע פֿון אַכמעד
Yi
Yi
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
בײַ גאָט, איך וועל זיך נישט אָפּקערן פֿון דער ליבע פֿון אַכמעד,
כאָטש די שווערדן פֿון גורל וואָלטן מיך אָפּגעשניטן.
تَحْتَ نِعَالِـكْ خَدِّي مِدَاسَــهْ
اِسْمَحْ بِذَلِكْ مَـا فِيهِ بَاسَ
מײַן באַק איז אַ מאַטעריאַל אונטער דײַנע זאַנדאַלן,
לאָז עס, עס איז נישט קיין שאָד דערין.
مَا فِـي بِجَمَالَكْ فِـي الْكَوْنِ نَاسَ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ نَظْرَةْ إِلَيْنَـا
קיינער אין דער וועלט גלײַכט דײַן שיינקייט,
אָ טאַטע פֿון זאַהרא, די ריינע, קוק אויף אונדז.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
בײַ גאָט, איך וועל זיך נישט אָפּקערן פֿון דער ליבע פֿון אַכמעד,
כאָטש די שווערדן פֿון גורל וואָלטן מיך אָפּגעשניטן.
مَا غَيْـرُ وَجْهِـكْ يَبْرِي نِدَائِـي
ضَمَّـةٌ لِصَدْرِكْ تَمْحُو شَقَائِي
נאָר דײַן פּנים היילט מײַן רוף,
אַ קוש פֿון דײַן ברוסט מעקט אויס מײַן ליידן.
قَدْ كِـدْتُ أَهْلِكْ إرْحَمْ بُكَائِي
رُوحِي لِأَجْلِكَ خُذْهَا هَدِيَّـةْ
איך בין כּמעט צעשטערט געוואָרן, האָבן רחמנות אויף מײַנע טרערן
מײַן נשמה פֿאַר דײַן צוליב, נעם עס ווי אַ מתּנה.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
בײַ גאָט, איך וועל זיך נישט אָפּקערן פֿון דער ליבע פֿון אַכמעד,
כאָטש די שווערדן פֿון גורל וואָלטן מיך אָפּגעשניטן.
طُلُّوا عَلَيَّـا لَوْ فِي الْمَنَامِ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ طَهَ التِّهَامِي
באַזוך מיר, אפילו אין אַ חלום,
אָ טאַטע פֿון זאַהרא, די ריינע, טאַהאַ דער טעהאַמי.
حُبَّكَ يَا سَيدِي هَيَّجَ غَرَامِي
صَارَ مَعَ النُّجُومْ فَوْقَ الثُّرَيَّا
דײַן ליבע, מײַן הער, האָט אויפגעוועקט מײַן ליבשאַפֿט,
עס איז געפלויגן מיט די שטערן העכער די פּלייאַדעס.