ពិតណាស់ រាល់ពេលរំលឹកដល់ដើមបាន់នៃជំរំ ខ្ញុំពោរពេញដោយក្ដីវិយោគ

ទឹកភ្នែកខ្ញុំហូរស្រក់លើថ្ពាល់មិនដាច់ ដោយសារតែក្ដីទុក្ខនៃការឃ្លាតឆ្ងាយ

ឱ! អ្នកដែលដេញសត្វអូដ្ឋឱ្យលឿនទៅមុខ តើអ្នកបានឈប់សម្រាកខ្លះដែរឬទេ

នៅក្បែរជ្រលងអាល់អាកីក? តើអ្នកមានដំណឹងអ្វីខ្លះដែលត្រូវប្រាប់?

ហើយតើអ្នកបានឆ្លងកាត់លំនៅដ្ឋាននៃអ្នកស្រុកឌូសាឡាមដែរឬទេ?

តើអ្នកបានឆ្លងកាត់ដែនជម្រក ខណៈដែលមនុស្សម្នាកំពុងសន្ទនាគ្នានៅពេលរាត្រី?

ពិតណាស់ ចិត្តប្រាថ្នាចង់នៅជិតពួកគេកាន់តែខ្លាំងឡើងក្នុងខ្លួនខ្ញុំ

ហើយការចងចាំ ចំពេលនៃការបែកគ្នានេះ បានធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំលិចលង់ក្នុងក្ដីសោកសៅ

ខ្ញុំមានមនុស្សជាទីស្រឡាញ់នៅលើវាលទំនាបទាំងនោះ ហើយខ្ញុំស្រឡាញ់ពួកគេយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ

ឱ! តើគ្រាដែលពួកគេមកសួរសុខទុក្ខខ្ញុំ វាផ្អែមល្ហែមយ៉ាងណាទៅ!

រាល់ពេលដែលអ្នកបរការ៉ាវ៉ាន់ច្រៀងបំពេនៅពេលព្រលឹមស្រាងៗ

និងរាល់ពេលដែលហ្វូងបក្សីយំច្រៀងរំពងនៅលើមែកព្រឹក្សា

ឱ! សេចក្ដីប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំត្រូវបានដាស់ឱ្យភ្ញាក់ឡើង ហើយវិញ្ញាណខ្ញុំក៏មានជីវិតឡើងវិញ

ដោយចង់នៅក្បែរពួកគេ ហើយរាល់ទុក្ខសោកទាំងឡាយក៏ត្រូវបានជម្រះអស់ទៅ