Мин әйттем, миннән югалгач

синең сакланган гүзәл нурың,

Аллаһ белән ант итәм, мине сырхау талкыды,

анда мин үлем ачысын татыдым.

Күзләрем минем ачы елаудан

агучы чишмәләр сыман ташый.

Керфекләремә аккан яшьләр җитмәде,

хәтта алар үзләре корып беткәнче.

Күңелем гыйшыкта адаша, сагышым арта,

кайчан булыр инде кавышуыбыз?

Күремемнән нур югалды,

и, гүзәл Ай, бу күзләргә юаныч бир.