نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
Мәхәббәт җилләре татлы исле
Tt
Tt
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Мәхәббәтеңнең назлы җилләре хуш исле
Җаннар шулар белән яши һәм ямь таба
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Кешеләр – Сине белгән кавем генә,
Башкалар – аңсыз халык кына
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الْدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
Дөньяга фәкыйрь керделәр,
Һәм ничек керделәр, шулай киттеләр
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ الْعَلْيَا دَرَجُوا
Яхшылык кылган кавем күтәрелде,
Югары дәрәҗәләргә күтәрелделәр
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Мәхәббәтеңнең назлы җилләре хуш исле
Җаннар шулар белән яши һәм ямь таба
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Кешеләр – Сине белгән кавем генә,
Башкалар – аңсыз халык кына
يَا بَدْرُ عَلَامَ الْهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
Ай тулган, ни өчен аерылышу караңгылык китерде
Йөрәк Синең юклыгыңнан чынлап борчыла
لَا أَعتَبُ قَلبَ الْغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعْمَى حَرَجُ
Сине оныткан йөрәкне гаепләмим,
Сукырны гаепләү юк
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Мәхәббәтеңнең назлы җилләре хуш исле
Җаннар шулар белән яши һәм ямь таба
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Кешеләр – Сине белгән кавем генә,
Башкалар – аңсыз халык кына
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
Юлыңны дәгъвалаучы,
Ашык – юлың бормалы һәм тигез түгел
تَهْوَى لَيْلَى وَ تَنَامُ الَّيلْ
لَعَمْرُكَ ذا فِعْلٌ سَمِجُ
Ләйләне сөям дип, төнлә йоклыйсың,
Гомерең белән, мондый гамәл чынлап хурлыклы!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Мәхәббәтеңнең назлы җилләре хуш исле
Җаннар шулар белән яши һәм ямь таба
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Кешеләр – Сине белгән кавем генә,
Башкалар – аңсыз халык кына
يَا بَدْرُ بَذْلٍ لَنْ نَبْرَحُ
عَن بَابِ الْحِبِّ فَهَل نَلِجُ
Ай тулган, түбәнчелек белән китмибез,
Сөйгәннең ишегеннән, керә алабызмы?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلْحَانُ الْحُبِّ لَهَا هَزَجُ
Кайчан, өметем, Синең белән берләшү аша,
Мәхәббәт көйләре шатлык белән яңгырар?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Мәхәббәтеңнең назлы җилләре хуш исле
Җаннар шулар белән яши һәм ямь таба
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Кешеләр – Сине белгән кавем генә,
Башкалар – аңсыз халык кына
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
Алар уйлану касәләреннән эчтеләр,
Саф мәхәббәтең шәрабыннан – катнашмаган һәм ачык
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
Алар мәгънәне аңладылар – чынлап та, алар мәгънә үзе,
Һәм аларның телләре Алланы искә алу белән мәшгуль