ข้าเอ่ยคำเมื่อยามแสงแห่งโฉมงามอันล้ำค่า

ได้เลือนลับหายไปจากสายตาของข้า

ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ความทุกข์ทนได้กัดกินกายข้า

จนข้าได้ลิ้มรสแห่งความตายในความเศร้านั้น

ดวงตาของข้าหลั่งน้ำตาด้วยการสะอื้นไห้

ไหลรินท่วมท้นประดุจดังสายน้ำพุ

เปลือกตาข้าหาได้พึงพอใจกับน้ำตาที่ไหลนองไม่

จนกว่าตัวพวกมันเองจะเหือดแห้งสิ้นไป

ใจข้าเพ้อพร่ำด้วยรัก ความถวิลหาทวีคูณ

เมื่อใดเล่าหนอการพานพบของเราจะมาถึง

แสงสว่างได้เลือนหายไปจากคลองจักษุข้า

โอ้ดวงจันทร์อันโสภา โปรดเยียวยาดวงตาคู่นี้