صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
ข้าแต่พระผู้ทรงสันติ โปรดประทานพรแด่สื่อกลางผู้ยิ่งใหญ่
Th
Th
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
โอ้พระผู้ทรงสันติ โปรดประสาทพรแด่สื่อกลางอันยิ่งใหญ่
สุริยาแห่งสรรพสิ่ง ผู้มีโฉมงามประดุจไลลา
يَا سَاقِي الْعُشَّاقْ أَمْلَ الْكُؤُوسَا
مِنْ خَمْرِ الْأَذْوَاقْ يُحْيِي النُّفُوسَا
โอ้ผู้รินสุราแห่งเหล่าคนรัก โปรดเติมจอกให้เต็มเปี่ยม
ด้วยเมรัยแห่งรสสัมผัสที่ชุบชีวาให้แก่ดวงวิญญาณ
حَضْرَةُ الْإطْلَاقْ أَبْدَتْ شُمُوسَا
مَحَتِ الرَّوَاقْ عَنْ وَجْهِ لَيْلَى
สุริยันทั้งหลายฉายแสงจากเบื้องพระพักตร์อันไร้ขอบเขต
ลบเลือนม่านกั้นให้พ้นไปจากนวลพักตร์ของไลลา
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
โอ้พระผู้ทรงสันติ โปรดประสาทพรแด่สื่อกลางอันยิ่งใหญ่
สุริยาแห่งสรรพสิ่ง ผู้มีโฉมงามประดุจไลลา
مُبْتَغَى الْعُشَّاقْ حِينَ تَجَلَّى
فِي ذَاتِ الْخَلَّاقْ اَلْمَوْلَى جَلَّ
คือมาดหมายของเหล่าคนรัก ณ ยามที่พระองค์ทรงสำแดง
ในแก่นแท้แห่งพระผู้สร้าง องค์เจ้านายผู้ทรงเกริกไกร
مِنْ بَحْرِ الْإِطْلَاقْ حِينَ تَجَلَّى
بِكُلِّ رَوْنَقْ جَمَالُ لَيْلَى
ความงามแห่งไลลาปรากฏจากห้วงมหาสมุทรอันไร้พรมแดน
พร้อมด้วยความรุ่งโรจน์อันเจิดจรัสในทุกอณู
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
โอ้พระผู้ทรงสันติ โปรดประสาทพรแด่สื่อกลางอันยิ่งใหญ่
สุริยาแห่งสรรพสิ่ง ผู้มีโฉมงามประดุจไลลา
صَاحَتِ الْأَطْيَارْ فَوْقَ الْمَنَابِرْ
وَفَاحَ الْأَزْهَارْ وَالرَّوْضُ عَاطِرْ
มวลวิหคต่างขับขานบทเพลงอยู่เหนือธรรมาสน์
กลิ่นผกาขจรขจายทั่วอุทยานอันหอมอบอวล
رَنَّتِ الْأَوْتَارْ وَالْحِبُّ حَاضِرْ
غَنِّ يَا خَمَّارْ بِحُسْنِ لَيْلَى
เสียงสายพิณกังวานแว่วในยามที่ผู้เป็นที่รักมาสถิตอยู่
โอ้ผู้รินสุราเอ๋ย จงขับขานถึงความงามของไลลา
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
โอ้พระผู้ทรงสันติ โปรดประสาทพรแด่สื่อกลางอันยิ่งใหญ่
สุริยาแห่งสรรพสิ่ง ผู้มีโฉมงามประดุจไลลา
يَا عَيْنَ الْعُيُونْ ظَهَرْتَ جَهْرَا
بِجَمْعِ الْفُنُونْ كَأْسًا وَخَمْرَا
โอ้ต้นธารแห่งสายน้ำทั้งปวง ท่านปรากฏกายอย่างประจักษ์แจ้ง
ในทุกรูปสมมติและสัญลักษณ์ ทั้งในจอกและหยาดสุรา
زَالَتِ الشُّجُونْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
بِالسِّرِّ الْمَكْنُونْ مِنْ كَنْزِ لَيْلَى
ความโศกเศร้ามลายสิ้น รัศมีแห่งเบื้องพระพักตร์ช่างแสนหวาน
ด้วยรหัสลับที่ซ่อนเร้นอยู่ในขุมทรัพย์ของไลลา
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
โอ้พระผู้ทรงสันติ โปรดประสาทพรแด่สื่อกลางอันยิ่งใหญ่
สุริยาแห่งสรรพสิ่ง ผู้มีโฉมงามประดุจไลลา
اِبْنُ يَلِّسْ هَامْ لَمَّا سُقِيَا
مِنْ خَمْرِ الْأَذْوَاقْ فَانِي بَاقِيَا
อิบนุ ยัลลิส ตกในภวังค์เมื่อได้รับรสวารี
จากเมรัยแห่งรสสัมผัส ตัวตนเขาสลายและอุบัติใหม่ในพระองค์
عَلَيْكَ السَّلَامْ خَيْرَ الْبَرِيَّةْ
مَا سُقِيَ الْمُدَامْ فِي حَيِّ لَيْلى
ขอความสันติจงมีแด่ท่าน ยอดบุรุษแห่งมวลสรรพสิ่ง
ตราบเท่าที่เมรัยยังถูกรินรดในถิ่นที่อยู่ของไลลา