عَلَى الْعَقِيقِ اجْتَمَعْنَا
ณ อะกีก เราได้รวมตัวกัน
Th
عَلَى الْعَقِيقِ اجْتَمَعْنَا
نَحْنُ وَسُودُ الْعُيُونِ
ณ หุบเขาอัลอะกีกเราได้มาชุมนุมกัน
ระหว่างพวกเรากับเหล่าโฉมงามเนตรคมขำ
مَا ظَنِّ مَجْنُونَ لَيْلَى
قَدْ جُنَّ بَعْضَ الْجُنُونِ
ท่านคิดอย่างไรกับมัจญ์นูนแห่งลัยลา
แท้จริงเขาประสบเพียงเศษเสี้ยวของความคลั่งไคล้นี้
فَيَا عُيُوني عَيَوْنِي
وَيَا جُفُونِي جَفَوْنِي
โอ้ดวงตาของฉัน พวกเธอช่างทำให้ฉันเหนื่อยล้า
และโอ้เปลือกตาของฉัน พวกเธอช่างทอดทิ้งฉันไป
وَيَا قُلَيْبِي تَصَبَّرْ
عَلَى الَّذِي فَارَقُونِي
โอ้หัวใจดวงน้อยของฉันเอย จงอดทนไว้
ต่อเหล่าผู้ที่พรากจากฉันไป
فَارَقْتُهُمْ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ
صُبْحَ الثَّلَاثَا وَاحِشُونِي
ฉันจำพรากจากพวกเขาในวันจันทร์
พอรุ่งเช้าวันอังคาร ฉันก็อ้างว้างเมื่อขาดพวกเขา
هُمْ سَادَةٌ خَلَّفُونِي
أَبْكِي دَماً مِنْ عُيُونِي
พวกเขาสูงส่งดั่งนายเหนือหัวผู้ละทิ้งฉันไว้
ให้ร่ำไห้เป็นสายเลือดหลั่งรินจากดวงตา
بَكَيْتُ حَتَّى رَثَانِي
الْطَّيْرُ فَوْقَ الْغُصُونِ
ฉันคร่ำครวญจนแม้แต่มวลปักษา
บนกิ่งไม้ยังร่วมเวทนาสงสารฉัน
بِاللهِ إِنْ مُتُّ شَوْقاً
بِأَدْمُعِي غَسِّلُونِي
ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ หากฉันต้องตายด้วยความถวิลหา
โปรดชำระล้างกายฉันด้วยหยาดน้ำตาของฉันเอง
نُوحُوا عَلَيَّ وَقُولُوا
هَذَا قَتِيلُ العُيُونِ
จงร่ำไห้ให้แก่ฉันและกล่าวเถิดว่า
“นี่คือผู้ที่ถูกสังหารด้วยดวงตาคู่นั้น”
مَا زِلْتُ حَوْلَ الْمَطَايَا
أَقُولُ بِاللهِ احْمِلُونِي
ฉันยังคงป้วนเปี้ยนอยู่รอบเหล่าอาชา
พลางอ้อนวอนว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ โปรดพาฉันไปที
إِلَى مَنَازِلِ قَوْمِي
سَارُوا وَمَا وَدَّعُونِي
ไปยังนิวาสสถานของพี่น้องฉัน!”
แต่พวกเขากลับจากไปโดยมิได้กล่าวคำอำลา
رُوحْ يَا رَسُولِي إِلَيْهِمْ
سِرْعاً وَقَبِّلْ يَدَيْهِمْ
จงไปเถิด โอ้ผู้นำสารของฉัน ไปหาพวกเขา
จงเร่งรัดและก้มลงจุมพิตมือของพวกเขา
وَاقْرَأْ سَلَامِي عَلَيْهِمْ
لَعَلَّهُمْ يَقْبَلُونِي
จงนำคำทักทายของฉันไปแจ้งแก่พวกเขา
เผื่อว่าพวกเขาจะยอมรับไมตรีจากฉัน
جَانِي الْرَّسُول وَهُوَ يَضْحَكْ
وَقَالَ أَبْشِرْ بِصُلْحِكْ
ผู้นำสารกลับมาหาฉันด้วยรอยยิ้ม
และกล่าวว่า “จงยินดีเถิด การคืนดีเป็นของท่านแล้ว!
وَحَيَاةِ عَيْشِكَ وَمِلْحِكْ
هُمْ بِالوِصَالِ وَاعَدُونِي
ด้วยพันธสัญญาแห่งเกลือและอาหารที่ผูกพันกันไว้
พวกเขาให้สัญญาว่าท่านจะได้กลับมาพานพบกัน”