مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
เมื่อใดหัวใจผู้ระทมและอ่อนล้าจะหวนคืนสู่ถิ่นพำนักของท่าน
Th
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
เมื่อใดดวงใจอันแสนโศกและโรยแรงจะหวนคืนสู่ที่พำนักของท่าน
และดวงสุริยาแห่งเบื้องพระพักตร์อันวิจิตรจะปรากฏด้วยการประจักษ์แจ้ง
كَـوَوْا فـِي جَمْـرَةِ الْحُـبِّ فُؤَادَ الْمُسْتَهَامْ
وَخَطْـبِي فِيهِـمُ خَطْـبِي وَقَـدْ شَـبَّ الْغَرَامْ
พวกเขาประทับถ่านเพลิงแห่งรักลงบนกลางหทัยของผู้ลุ่มหลง
และความระทมในรักนั้นคือชะตาของฉัน ยามที่ไฟเสน่หาได้โหมกระพือ
وَدَمْعِـي وَالضَّنَا يُنْبِي عَنِ الْوَجْدِ الضِّرَامْ
وَفِيهِـمْ طَـابَ لِي سَلْبِي وَلَوْ طَالَ الصُّدُودْ
ทั้งน้ำตาและความซูบผอมต่างบอกเล่าถึงเพลิงปิติที่เผาผลาญ
และในความรักนั้น การสละตัวตนช่างแสนหวาน แม้การเหินห่างจะยาวนานเพียงใด
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
เมื่อใดดวงใจอันแสนโศกและโรยแรงจะหวนคืนสู่ที่พำนักของท่าน
และดวงสุริยาแห่งเบื้องพระพักตร์อันวิจิตรจะปรากฏด้วยการประจักษ์แจ้ง
أَلَا يَـا حَـادِيَ الرَّكْبِ فَأَوْجِزْ لِي الطَّرِيقْ
وَسِـرْ بِـاللَّهِ فِـي قَلْبِي إِلَى أَعْلَى رَفِيقْ
โอ้ ผู้นำขบวนคาราวาน โปรดช่วยย่นย่อหนทางให้แก่ฉันที
และจงนำพาหัวใจของฉันเดินทางโดยพระองค์ไปสู่สหายผู้สูงสุด
وَإِنْ وَافَـى سَـنَا الْحِـبِّ فَخَيِّـمْ بِالْعَقِيقْ
وَشَـفِّعْ بِـذَوِي الْقُـرْبِ عَسَـى حِبِّي يِجُودْ
และหากแสงแห่งคนรักฉายมาถึง จงตั้งพัก ณ หุบเขาอัล-อากีก
และจงวอนขอผ่านเหล่าผู้ใกล้ชิด หวังว่าคนรักของฉันจะทรงเมตตาประทานพร
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
เมื่อใดดวงใจอันแสนโศกและโรยแรงจะหวนคืนสู่ที่พำนักของท่าน
และดวงสุริยาแห่งเบื้องพระพักตร์อันวิจิตรจะปรากฏด้วยการประจักษ์แจ้ง
وَخُـذْ بِـالْمُغْرَمِ الصَّـبِّ لِأَعْتَـابِ الْكِـرَامْ
عَسَـى أَنْ يَرْحَمُـوا صَـبِّي دُمُوعاً بِانْسِجَامْ
จงนำพาผู้ที่ตกอยู่ในภวังค์แห่งรักไปยังธรณีประตูของเหล่าผู้ทรงเกียรติ
หวังว่าพวกเขาจะเมตตาต่อการหลั่งรินแห่งน้ำตาที่พรั่งพรูของฉัน
وَيَرْضَـوْنِي عَلَـى عَيْـبِي بِـذَيَّاكَ الْمَقَـامْ
وَيَجْلُـو وَصْـلُهُمْ كَرْبِي وَيَحْلُو لِي الْوُرُودْ
และขอให้พวกเขาพอใจในตัวฉันแม้จะมีข้อบกพร่องในสภาวะนั้น
และขอให้การเชื่อมสัมพันธ์ปัดเป่าความทุกข์ และให้การมาเยือนนั้นแสนหวานสำหรับฉัน
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
เมื่อใดดวงใจอันแสนโศกและโรยแรงจะหวนคืนสู่ที่พำนักของท่าน
และดวงสุริยาแห่งเบื้องพระพักตร์อันวิจิตรจะปรากฏด้วยการประจักษ์แจ้ง
أَلَا يَـا جِيـرَةَ الشِّعْبِ صِلُوا هَذَا الْفَقِيرْ
وَرِقُّـوا وَارْحَمُـوا شَيْبِي فَهَا دَمْعِي غَزِيرْ
โอ้ ผู้อาศัยในหุบเขาเอ๋ย โปรดเชื่อมสัมพันธ์กับผู้ยากไร้คนนี้ที
โปรดเอ็นดูและเมตตาต่อความชราของฉัน เพราะบัดนี้น้ำตาของฉันไหลนองยิ่งนัก
وَغُضُّوا الطَّرْفَ عَنْ ذَنْبِي فَبِالْعَفْوِ الْكَبِيرْ
كَــثِيرٌ فَــازَ بِـالْقُرْبِ وَإِطْلَاقِ الْقُيُـودْ
โปรดเบือนสายตาจากบาปของฉันด้วยการอภัยอันยิ่งใหญ่
มากมายเหลือเกินที่ได้รับชัยชนะด้วยความใกล้ชิดและการปลดเปลื้องพันธนาการ
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
เมื่อใดดวงใจอันแสนโศกและโรยแรงจะหวนคืนสู่ที่พำนักของท่าน
และดวงสุริยาแห่งเบื้องพระพักตร์อันวิจิตรจะปรากฏด้วยการประจักษ์แจ้ง
صَـلَاةُ الْحِـبِّ لِلْحِـبِّ عَلَـى مَجْلَـى السَّـلَامْ
يُحْيِيـهِ بِهَـا رَبِّـي نَعِيمـاً فِـي الدَّوَامْ
พรแห่งรักจากผู้รักมอบแด่ผู้เป็นที่รัก ณ รัศมีแห่งสันติ
ซึ่งพระผู้อภิบาลของฉันทรงประทานชีวิตแก่เขาด้วยความบรมสุขนิรันดร์
وَيَسْـرِي فَيْضُـهَا الْوَهْـبِي إِلَى الْآلِ الْكِرَامْ
وَ يُجْدِي شَاكِرُ الشُّرْبِ كَمَالاً فِي الْوُجُودْ
และกระแสแห่งความโปรดปรานจะแผ่ซ่านไปยังวงศ์วานผู้ทรงเกียรติ
และผู้ที่ขอบพระคุณต่อรสแห่งการดื่มธรรมจะพบความสมบูรณ์พร้อมในตัวตน