قصيدة البردة
กาซีดา อัล บูร์ดะห์
Th

Chapter 1

On Words of Love & the Intense Suffering of Passion

مَوْلَاىَ صَلِّ وَسَلِّمْ دَائِمًا أَبَدًا
عَلَى حَبِيبِكَ خَيْرِ الخَلْقِ كُلِّهِمِ
โอ้พระเจ้าของข้า ขอพระองค์ทรงอวยพรและประทานสันติภาพเสมอและตลอดไป
แด่ผู้เป็นที่รักของพระองค์ ผู้เป็นเลิศในบรรดาสรรพสิ่งทั้งหลาย
أَمِنْ تَذَكُّرِ جِيرَانٍ بِذِي سَلَمِ
مَزَجْتَ دَمْعًا جَرَى مِنْ مُقْلَةٍ بِدَمِ
เป็นเพราะความทรงจำถึงเพื่อนบ้านในดุซาลาม
ที่ทำให้ดวงตาของเจ้าชุ่มไปด้วยน้ำตาหรือ?
أَمْ هَبَّتِ الرِّيحُ مِنْ تِلْقَاءِ كَاظِمَةٍ
وَأَوْمَضَ البَرْقُ فِي الظَّلْمَاءِ مِنْ إِضَمِ
หรือเป็นเพราะลมที่พัดมาจากทิศทางของคาซิมะ
และสายฟ้าที่แวบวาบในคืนมืดจากภูเขาอิดัม?
فَمَا لِعَيْنَيْكَ إِنْ قُلْتَ اكْفُفَا هَمَتَا
وَمَا لِقَلْبِكَ إِنْ قُلْتَ اسْتَفِقْ يَهِمِ
เกิดอะไรขึ้นกับดวงตาของเจ้า ที่เมื่อเจ้าบอกให้หยุด
มันกลับร้องไห้มากขึ้น? และหัวใจของเจ้า – เมื่อเจ้าพยายามปลุกมัน มันกลับสับสนมากขึ้น
أَيَحْسَبُ الصَّبُّ أَنَّ الحُبَّ مُنْكَتِمٌ
مَا بَيْنَ مُنْسَجِمٍ مِنْهُ وَمُضْطَرِمِ
คนที่รักคิดว่าความรักของเขาสามารถปกปิดได้หรือ
ระหว่างน้ำตาที่ไหลรินและหัวใจที่ลุกโชน?
لَوْلاَ الهَوَى لَمْ تُرِقْ دَمْعًا عَلَى طَلَلٍ
وَلاَ أَرِقْتَ لِذِكْرِ البَانِ وَالعَلَمِ
ถ้าไม่ใช่เพราะความรัก น้ำตาของเจ้าคงไม่ไหลรินเหนือร่องรอยที่เหลือจากคนที่เจ้ารัก
และเจ้าคงไม่ตื่นอยู่เพราะคิดถึงต้นวิลโลว์และภูเขา
فَكَيْفَ تُنْكِرُ حُبًّا بَعْدَمَا شَهِدَتْ
بِهِ عَلَيْكَ عُدُولُ الدَّمْعِ وَالسَّقَمِ
แล้วเจ้าจะปฏิเสธความรักนี้ได้อย่างไรเมื่อพยานที่ซื่อสัตย์เช่นการร้องไห้และการดูผอมแห้งได้เป็นพยานต่อเจ้าว่า
ความเจ็บปวดของความรักได้จารึกสองบรรทัดของน้ำตาและความเศร้า
وَأَثْبَتَ الوَجْدُ خَطَّيْ عَبْرَةٍ وَضَنىً
مِثْلَ البَهَارِ عَلَى خَدَّيْكَ وَالعَنَمِ
บนแก้มของเจ้า ที่ซีดเหมือนบาฮาร์และแดงเหมือนคานัม
ใช่ ภาพของคนที่ข้ารักมาเยือนข้าในยามค่ำคืน และข้าไม่สามารถนอนหลับได้
نَعَمْ سَرَى طَيْفُ مَنْ أَهْوَى فَأَرَّقَنِي
وَالحُبُّ يَعْتَرِضُ اللَّذَّاتِ بِالأَلَمِ
โอ้ ความรักขัดขวางการลิ้มรสความสุขด้วยความทุกข์ของมัน!
โอ้ผู้ที่ตำหนิข้าในความรักที่บริสุทธิ์นี้ โปรดยอมรับคำขอโทษของข้า
يَا لَائِمِي فِي الهَوَى العُذْرِيِّ مَعْذِرَةً
مِنِّي إِلَيْكَ وَلَوْ أَنْصَفْتَ لَمْ تَلُمِ
ถ้าเจ้ามีความยุติธรรมจริง เจ้าจะไม่ตำหนิข้าเลย
ขอให้เจ้าไม่ต้องประสบกับสภาพเช่นข้า! ความลับของข้าไม่สามารถปกปิด
عَدَتْكَ حَالِيَ لَا سِرِّي بِمُسْتَتِرٍ
عَنِ الوُشَاةِ وَلاَ دَائِي بِمُنْحَسِمِ
จากผู้ที่ตำหนิข้า และจะไม่มีวันสิ้นสุดต่อโรคภัยของข้า
เจ้ามอบคำแนะนำที่จริงใจแก่ข้า แต่ข้าไม่ได้ยินมัน
مَحَّضْتَنِي النُصْحَ لَكِنْ لَسْتُ أَسْمَعُهُ
إِنَّ المُحِبَّ عَنِ العُذَّالِ فِي صَمَمِ
คนที่รักนั้นหูหนวกต่อผู้ที่ตำหนิเขา
ข้าแม้กระทั่งสงสัยคำแนะนำของผมหงอกของข้าที่ตำหนิข้า
إِنِّي اتَّهَمْتُ نَصِيحَ الشَّيْبِ فِي عَذَلِي
وَالشَّيْبُ أَبْعَدُ فِي نُصْحٍ عَنِ التُّهَمِ
เมื่อข้ารู้ว่าคำแนะนำของวัยชราและผมหงอกนั้นอยู่เหนือข้อสงสัย