سَلُوا فُؤَادِي سَلُوهُ فَهْوَ يُخْبِرُكُمْ
Ask My Heart, Ask It, for It Shall Inform You
Th
سَلُوا فُؤَادِي سَلُوهُ فَهْوَ يُخْبِرُكُمْ
عَنِّي إِذَا غِبْتُمْ إِذْ فِيهِ مَحْضَرُكُمْ
จงถามดวงใจของข้าเถิด จงถามมัน แล้วมันจะบอกเล่าแก่พวกท่าน
ถึงเรื่องของข้าในยามที่พวกท่านจากไป เพราะในใจนั้นมีท่านสถิตอยู่เสมอ
أَيَا بُدُورًا أَنَارَ الْكَوْنَ مَظْهَرُكُمْ
لَوْلَا تَعَلُّلُ قَلْبِي حِينَ أَذْكُرُكُمْ
โอ้เหล่าดวงจันทร์เพ็ญผู้ฉายรัศมีให้สากลโลกสว่างไสว!
หากมิใช่เพราะดวงใจของข้าเสาะหาคำปลอบประโลมในยามที่คะนึงถึงท่าน
وَوَضْعُ كَفِّي عَلَيْهِ جَنَّ أَوْطَارًا
لَوْ شَابَ دَمْعِي بِحَارَ الْأَرْضِ أَغْرَقَهَا
และหากมิได้วางฝ่ามือกดทับไว้ มันคงคลุ้มคลั่งด้วยเพลิงปรารถนา
หากน้ำตาของข้าหลอมรวมกับมวลมหาสมุทรทั่วปฐพี มันคงท่วมท้นมวลน้ำเหล่านั้นจนสิ้น
مِنْ مُقْلَةٍ حَرُّ نَارِ الشَّوْقِ أَرَّقَهَا
وَالْوَجْدُ قَسَّمَ أَحْشَائِي وَفَرَّقَهَا
จากดวงตาที่ความร้อนรุ่มของไฟแห่งความคิดถึงทำให้มิอาจข่มตาลง
และความโหยหาได้ฉีกกระชากห้วงลึกในกายข้าให้แตกสลายแยกจากกัน
لَوْ قَرَّبُوا النَّارَ مِنْ قَلْبِي لَأَحْرَقَهَا
فَهَلْ سَمِعْتُمْ بِقَلْبٍ أَحْرَقَ النَّارَا
หากพวกเขานำเปลวไฟมาใกล้ดวงใจข้า ใจนี้ก็คงจะเผาผลาญไฟนั้นให้มอดไหม้
พวกท่านเคยได้ยินเรื่องราวของดวงใจที่เผาผลาญได้แม้กระทั่งไฟหรือไม่?