ดวงตาที่ขลิบด้วยเขม่าดำคือยอดรักของฉัน หากเพียงท่านได้เห็น

รอยยิ้มพิมพ์ใจของท่านทำให้คนรักตกอยู่ในภวังค์แห่งความเสน่หา

ใบหน้าช่างผุดผ่องสว่างไสว พระผู้เป็นเจ้าทรงเลือกสรรท่าน

และมวลสรรพสิ่งต่างสว่างไสวด้วยรัศมีแห่งตอฮา

ท่านหามีเงาไม่ หากแต่ท่านคือแสงสว่าง

ดวงตะวันรับความโชติช่วงจากท่าน ในขณะที่ท่านคือดวงจันทร์วันเพ็ญ

หากปราศจากท่าน ทางนำคงไม่มีวันปรากฏ

และทั่วทั้งจักรวาลสว่างไสวด้วยรัศมีแห่งตอฮา

ฝ่ามือของผู้ถูกเลือกเปรียบดั่งกุหลาบแรกแย้มที่ชุ่มด้วยน้ำค้าง

และกลิ่นหอมของมันยังคงติดตรึงอยู่ที่มือซึ่งได้สัมผัส

ความเมตตาอันล้นเหลือได้แผ่ขยายไปถึงปวงบ่าวทั้งมวล

โอ้ผู้เป็นที่รักของอัลลอฮ์ โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในมวลสรรพสร้าง

น้ำลายอันเป็นสิริมงคลของผู้ถูกเลือกช่วยเยียวยาผู้เจ็บป่วย

จงดูดวงตาของท่านกอตาดะฮ์เป็นหลักฐานเถิด

ท่านบ้วนน้ำลายลงในบ่อน้ำ จนมันกลายเป็นตาน้ำที่ไหลริน

และสำหรับเหล่าสหายของท่าน มันหวานล้ำดั่งน้ำผึ้งที่รินไหลไม่ขาดสาย