لِغَيْرِ جَمَالِكُمْ نَظَرِي حَرَامُ
สายตาของข้าพเจ้าเป็นที่ต้องห้ามสำหรับสิ่งอื่นใดนอกจากความงามของท่าน
Th
لِغَيْرِ جَمَالِكُمْ نَظَرِي حَرَامُ
وَغَيْرُ كَلَامُكُمْ عِنْدِي كِلَامُ
การมองสิ่งอื่นนอกจากความงามของท่านนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับข้า
และถ้อยคำอื่นนอกจากคำของท่านหาใช่ถ้อยความที่มีความหมายไม่
وَعُمْرُ الْنَّسْرِ مِنْكُمْ بَعْضُ يَوْمٍ
وَسَاعَةُ غَيْرِكُمْ عَامٌ فَعَامُ
อายุขัยที่ยืนยาวดั่งนกอินทรีเมื่ออยู่กับท่านกลับสั้นเพียงชั่วครู่
แต่หนึ่งชั่วโมงที่ไร้ท่านกลับยาวนานประหนึ่งปีแล้วปีเล่า
وَصَبْرِي عَنْكُمُ شَيْءٌ مُحَالٌ
وَمَا لِي قَاتِلٌ إِلَّا الْفِطَامُ
การที่ข้าต้องอดทนยามห่างไกลจากท่านนั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปมิได้
และไม่มีสิ่งใดจะปลิดชีพข้าได้ นอกเสียจากการถูกพรากจากท่านไป
إِذَا عَايَنْتُكُمْ زَالَتْ هُمُومِيْ
وَإِنْ غِبْتُمْ دَنَا مِنِّيْ الْحِمَامُ
ยามเมื่อข้าได้ยลโฉมท่าน ความทุกข์ระทมของข้าก็มลายสิ้น
แต่หากท่านเร้นกายจากข้า ความตายก็พลันคืบคลานเข้ามาหา
أَوَدُّ بِأَنْ أَكُونَ لَكُمْ جَلِيسًا
وَتُنْصَبَ لِي بِرَبْعِكُمُ خِيَامُ
ข้าปรารถนายิ่งนักที่จะได้นั่งเคียงใกล้เป็นสหายของท่าน
และใคร่ขอให้กระโจมของข้าได้ตั้งตระหง่าน ณ ถิ่นพำนักของท่าน
فَدَاوُوا بِالْوِصَالِ مَرِيضَ هَجْرٍ
يَهِيمُ بِكُمْ إِذَا سَجَعَ الْحَمَامُ
โปรดเยียวยาผู้ป่วยไข้จากการพลัดพรากด้วยการได้กลับมาพบพาน
ผู้ซึ่งเพ้อรำพันถึงท่านยามเมื่อนกพิราบขยับปีกขานรับ
حَدِيثُ غَرَامِهِ فِيكُمْ قَدِيمٌ
وَمَلْبَسُهُ مِنَ الْحُبِّ الْسِّقَامُ
ตำนานแห่งความเสน่หาที่เขามีต่อท่านนั้นเก่าแก่เนิ่นนาน
และอาภรณ์ที่เขาสวมใส่จากพิษรักนั้นคือความทรุดโทรมของร่างกาย
فَأَنْتُمْ فِي الْأُصُولِ أَجَلُّ أَصْلٍ
إِذَا شِئْتُمْ تَحَصَّلَ لِي الْمَرَامُ
แท้จริงท่านคือต้นกำเนิดที่สูงส่งที่สุดในบรรดารากฐานทั้งปวง
หากท่านพึงใจ สิ่งที่ข้ามาตรหมายย่อมสัมฤทธิ์ผล
بِكُمْ صَعْبُ الْأُمُورِ يَعُودُ سَهْلًا
فَبِالْإِحْسَانِ جُودُوا يَا كِرَامُ
ด้วยบารมีท่าน เรื่องที่ยากเข็ญกลับกลายเป็นเรื่องง่ายดาย
ดังนั้นโปรดประทานความเมตตาด้วยความโอบอ้อมเถิด โอ้ผู้ทรงเกียรติ
وَلَيْسَ سِوَاكُمُ لِلْجُودِ أَهْلًا
فَكَيْفَ نَزِيلُ سُوحِكُمُ يُضَامُ
ไม่มีผู้ใดนอกจากท่านที่คู่ควรแก่ความใจบุญสุนทาน
แล้วแขกผู้มาเยือน ณ ลานบ้านของท่านจะถูกปล่อยให้ขัดสนได้อย่างไร