Nëse më shëroni zemrën e thyer,

Ju jeni ata që mbani frerët dhe komandoni

Dhe nëse arrini, o të dashurit e mi,

Kështu është zakoni i fisnikëve

Hëna që ndriçon në netët më të errëta ka thënë:

“Thuaju zotërinjve të dashurisë së zjarrtë

Kushdo që adhuron Muhamedin,

Është në siguri dhe paqe.”

Dy detet e lotëve të mi janë ngritur,

Gati të takohen ndërsa rrjedhin

Midis dëgjimit dhe zemrës sime,

Është një pengesë që nuk kalon

Dhe i Dashuri im, faqet e tij

Janë dy trëndafila, si ngjyrë e kuqe e ndezur

Dhe lotët që rrjedhin nga sytë e mi,

Bien si shiu i rëndë i reve

Karvanët nisen, duke lëvizur me shpejtësi,

Duke kërkuar tokën e Hixhazit

Dhe kafshët hidhen përpara me padurim,

Duke dridhur nga dëshira dhe shqetësimi

Sa herë që udhëheqësi i thërret,

Ai që përpiqet me sinqeritet fiton

Dhe dashuria brenda zemrës sime,

Hedh shigjetat e saj në çdo moment

Allahu na ka dërguar,

Dhuratën e tij më të madhe të shenjtë

Ahmedi, i Zgjedhuri, Ṭāhā,

Mjeshtri i të gjithë lajmëtarëve fisnikë