O më i miri prej atyre që kërkojnë bekime në oborrin tënd,

Në këmbë dhe mbi shpinat e deveve të ngarkuara

O ti që je shenja më e madhe për atë që mund të perceptojë,

Dhe bekimi më sublim për atë që dëshiron përfitim

Udhëtove natën nga një vend i shenjtë në një tjetër,

Ashtu si hëna e plotë udhëton në qiellin e errët

Atë natë u ngrite deri sa arritje një stacion afërsie,

Vetëm dy harqe larg, Një stacion kurrë më parë i arritur ose i shpresuar

Kështu të gjithë Profetët dhe Lajmëtarët të dhanë përparësi,

Përparësia e një zotërie mbi ata që e shërbejnë

I kalove Shtatë Qiejt me ta,

Dhe ishe mbajtësi i flamurit – duke udhëhequr procesionin e tyre

Deri sa nuk le asnjë qëllim më të madh për kërkuesin e lartësisë dhe afërsisë,

As ndonjë stacion më të lartë për atë që kërkon ngritje

Të gjitha stacionet e tjera dukeshin më të ulëta në krahasim me tëndin,

Meqë u shpalle në termat më të lartë – i veçanti

Që të arrije një stacion afërsie të përsosur,

I fshehur nga sytë, Dhe të marrësh një sekret të fshehur nga të gjitha krijesat

Kështu arrite çdo përsosmëri pa të barabartë,

Dhe kalove vetëm nëpër çdo stacion, larg të tjerëve

Sublime është vërtet masa e rangjeve që të janë dhënë,

Përtej kuptimit janë bekimet që të janë dhënë

Lajm i mirë për ne, o asamble e Myslimanëve,

Sepse vërtet kemi një shtyllë mbështetjeje dhe kujdesi Që kurrë nuk mund të shkatërrohet

Kur Zoti e quajti atë që na thirri të bindemi Atij,

Më i nderuari i Lajmëtarëve, Që atëherë u bëmë populli më i nderuar