Chapter 2
A Caution About The Whims of the Self
مَوْلَاىَ صَلِّ وَسَلِّمْ دَائِمًا أَبَدًا
عَلَى حَبِيبِكَ خَيْرِ الخَلْقِ كُلِّهِمِ
O Zoti im, beko dhe jep paqe gjithmonë dhe përgjithmonë
Mbi të dashurin Tënd, më të mirin e gjithë krijesave
إِنَّ أَمَّارَتِي بِالسُّوءِ مَا اتَّعَظَتْ
مِنْ جَهْلِهَا بِنَذِيرِ الشَّيْبِ وَالهَرَمِ
Vetja ime e marrë dhe e pamatur nuk pranoi të dëgjojë paralajmërimin
Që erdhi me fillimin e thinjave dhe pleqërisë
وَلاَ أَعَدَّتْ مِنَ الفِعْلِ الجَمِيلِ قِرَى
ضَيْفٍ أَلَمَّ بِرَأْسِي غَيْرَ مُحْتَشِمِ
Dhe nuk kishte përgatitur asnjë vepër të mirë për të mirëpritur
Këtë mysafir që erdhi në kokën time pa paralajmërim
لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنِّي مَا أُوَقِّرُهُ
كَتَمْتُ سِرًّا بَدَاليِ مَنْهُ بِالكَتَمِ
Sikur ta dija që nuk mund ta pranoja me nder,
Do ta kisha fshehur sekretin tim prej tij me bojë
مَنْ لِي بِرَدِّ جِمَاحٍ مِنْ غَوَايَتِهَا
كَمَا يُرَدُّ جِمَاحُ الخَيْلِ بِاللُّجُمِ
Kush mund ta ndalojë shpirtin tim kokëfortë nga gabimet e tij,
Ashtu si kuajt e egër ndalen me frena dhe frerë?
فَلاَ تَرُمْ بِالمَعَاصِي كَسْرَ شَهْوَتِهَا
إِنَّ الطَّعَامَ يُقَوِّي شَهْوَةَ النَّهِمِ
Mos syno të thyesh dëshirat duke u zhytur më tej në mëkat,
Lakmia e të pangopurit vetëm sa shtohet nga [pamja e] ushqimit
وَالنَّفْسُ كَالطِّفْلِ إِنْ تُهْمِلْهُ شَبَّ عَلَى
حُبِّ الرَّضَاعِ وَإِنْ تَفْطِمْهُ يَنْفَطِمِ
Vetja është si një foshnjë, nëse e neglizhon kujdesin e duhur, Ajo do të rritet ende duke dashur të thithë;
Por sapo ta ndash, do të ndahet
فَاصْرِفْ هَوَاهَا وَحَاذِرْ أَنْ تُوَلِّيَهُ
إِنَّ الهَوَى مَا تَوَلَّى يُصْمِ أَوْ يَصِمِ
Pra, largohu nga pasionet e saj, ki kujdes të mos i lësh të marrin kontrollin, Sepse kur pasioni merr dorën e sipërme,
Ai ose do të vrasë ose do të sjellë turp
وَرَاعِهَا وَهِيَ فِي الأَعْمَالِ سَائِمَةٌ
وَإِنْ هِيَ اسْتَحْلَتِ المَرْعَى فَلاَ تُسِمِ
Mbaj një sy vigjilent mbi të ndërsa kullot në fushën e veprimeve,
Dhe nëse e gjen kullotën shumë të këndshme, mos e lejo të kullotë pa kontroll
كَمْ حَسَّنَتْ لَذَّةً لِلمَرْءِ قَاتِلَةً
مِنْ حَيْثُ لَمْ يَدْرِ أَنَّ السُّمَّ فِي الدَّسَمِ
Sa shpesh një kënaqësi që në fakt është vdekjeprurëse duket e mirë,
Për atë që nuk e di se mund të ketë helm në yndyrë
وَاخْشَ الدَّسَائِسَ مِنْ جُوعٍ وَمِنْ شِبَعٍ
فَرُبَّ مَخْمَصَةٍ شَرٌّ مِنَ التُّخَمِ
Ki kujdes nga kurthet e urisë dhe ngopjes,
Sepse një stomak bosh mund të jetë më i keq se mbingopja
وَاسْتَفْرِغِ الدَّمْعَ مِنْ عَيْنٍ قَدِ امْتَلَأَتْ
مِنَ المَحَارِمِ وَالْزَمْ حِمْيَةَ النَّدَمِ
Thaj lotët nga sytë që janë mbushur me gjëra të ndaluara,
Dhe prej tani le të jetë dieta jote vetëm pendimi
وَخَالِفِ النَّفْسَ وَالشَّيْطَانَ وَاعْصِهِمَا
وَإِنْ هُمَا مَحَضَاكَ النُّصْحَ فَاتَّهِمِ
Kundërshto veten dhe shejtanin – dhe sfidoji,
Nëse përpiqen të të ofrojnë këshilla, trajtoji me dyshim
وَلاَ تُطِعْ مِنْهُمَا خَصْمًا وَلاَ حَكَمًا
فَأَنْتَ تَعْرِفُ كَيْدَ الخَصْمِ وَالحَكَمِ
Kurrë mos i bindu atyre, qoftë kur kundërshtojnë apo vijnë për të ndërmjetësuar,
Sepse tani e di hilet e të dy kundërshtarëve dhe ndërmjetësuesve
أَسْتَغْفِرُ اللهَ مِنْ قَوْلٍ بِلاَ عَمَلٍ
لَقَدْ نَسَبْتُ بِهِ نَسْلاً لِذِي عُقُمِ
I kërkoj falje Allahut për të thënë gjëra që nuk i bëj,
Sikur të isha duke i atribuar pasardhës një që ishte shterpë
أَمَرْتُكَ الخَيْرَ لَكِنْ مَا ائْتَمَرْتُ بِهِ
وَمَا اسْتَقَمْتُ فَمَا قَوْلِي لَكَ اسْتَقِمِ
Të urdhërova të bësh mirë, por pastaj nuk e dëgjova këshillën time,
Unë vetë nuk isha i drejtë, e çfarë të them ty, ‘Ji i drejtë!’
وَلاَ تَزَوَّدْتُ قَبْلَ المَوْتِ نَافِلَةً
وَلَمْ أُصَلِّ سِوَى فَرْضٍ وَلَمْ أَصُمِ
Nuk kam bërë shumë përgatitje të lutjeve vullnetare Para se vdekja të më marrë,
As nuk kam falur namaz apo agjëruar më shumë se sa ishte e detyrueshme