صَفَتِ النَّظْرَهْ
දැක්ම පැහැදිලි විය
Si
Si
صَفَتِ النَّظْرَهْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
جَاءَتِ الْبُشْرَى لِأَهْل اللهِ
දැක්ම පැහැදිලි විය, සභාව මිහිරි විය
අල්ලාහ්ගේ ජනයාට සුබ පුවත පැමිණ ඇත
قَامُوْا سُكَارَى لِذِي الْبِشَارَه
جَعْلَوْا عِمَارَهْ شُكْراً لِلّهِ
සුබ පුවත අසා ඔවුහු මත් වූවන් මෙන් නැගී සිටියහ
අල්ලාහ්ට කෘතගුණ දැක්වීම පිණිස භක්තියෙන් එම ස්ථානය පිරවූහ
أَيُّهَا الْحَاضِرْ اُذْكُرْ وَذَاكِرْ
إِيَّاكَ تُنْكِرْ حَالَ أَهْلِ اللهِ
පැමිණ සිටින ඔබ, සිහිපත් කරමින් මතක් කරන්න
අල්ලාහ්ගේ ජනයාගේ තත්ත්වය ප්රතික්ෂේප කිරීමෙන් පරෙස්සම් වන්න
فَسَلِّمْ لَهُمْ فِيمَا عَرَاهُمْ
وَاعْلَمْ أَنَّهُمْ غَابُوْا فِي اللهِ
ඔවුන් අභිබවා යන දෙයෙහි ඔවුන්ට අවනත වන්න
ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ සිහිකිරීම තුළ අතුරුදහන් වී ඇති බව දැනගන්න
فَالْوَجْدُ بِهِمْ دَاعِيْ يَدْعِيْهِمْ
يَطْرَأْ عَلَيْهِمْ فِيْ ذِكْرِ اللهِ
මන්ද ප්රමෝදය ඔවුන්ව කැඳවන ඇරයුම්කරුවෙකි
අල්ලාහ්ව සිහිපත් කිරීමේදී එය ඔවුන්ව ග්රහණය කරගනී
وَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَتَوَاجَدْ
قَصْداً يَتَعَرَّضْ لِفَضْلِ اللهِ
යමෙකුට ප්රමෝදයක් නොදැනේ නම්, ඔහු එය කැඳවිය යුතුය
දෙවියන්ගේ අනුග්රහයට හිතාමතාම තමන්ව නිරාවරණය කරමිනි
هَكَذَا قَالُوْا وَلِذَا مَالَوْا
وَلَقَدْ غَالُوْا فِي ذِكْرِ اللهِ
ඔවුන් එසේ පැවසූහ, එබැවින් ඔවුහු සෙලවුණහ
අල්ලාහ්ගේ සිහිකිරීමෙහි ඔවුහු සීමාවන් ඉක්මවා ගියහ
حَتَّى قَدْ ظَنَّا مَنْ لَيْسَ مِنَّا
أَنَّا جُنِنَّا بِذِكْرِاللهِ
අප අතරින් නොවූවන් සැබවින්ම සිතන තෙක්
අල්ලාහ්ව සිහිපත් කිරීමෙන් අප උමතු වී ඇති බව
هَنِيْئاً لَنَا ثُمَّ بُشْرَانَا
إِنْ كَانَ لَنَا حُمْقٌ فِي اللهِ
අපට භාග්යයකි, අපට සුභ පුවතකි
අපගේ "උමතුව" අල්ලාහ් උදෙසා නම්