قُلْتُ لَمَّا غَابَ عَنِّي
مون چيو، جڏهن هو مون کان اوجھل ٿيو
Sd
Sd
قُلْتُ لَمَّا غَابَ عَنِّي
نُورُ مَرَاكَ الْمَصُون
مون چيو جڏهن غائب ٿيو مون کان
تنهنجي پردهدار حسن جو نور
شَفَّنِي وَاللَّهِ سُقْمٌ
فِيهِ قَدْ ذُقْتُ الْمَنُونَ
واللہ مون کي اهڙي مرض نيستي ڪيو آهي
جنهن ۾ مون موت جو ذائقو چکيو آهي
وَعُيُونِي مِنْ نَحِيبٍ
جَارِيَاتٌ كَالْعُيُون
منهنجون اکيون زار و قطار روئڻ سبب
وهندڙ چشمن وانگر ٿي ويون آهن
وَجُفُونِي مَا كَفَاهَا
مَا جَرَى حَتَّى جَفُون
منهنجي پنبڻين کي اهي لڙڪ ڪافي نه لڳا
تان جو اهي خود ئي خشڪ ٿي ويون
هَامَ قَلْبِي زَادَ وَجْدِي
فَمَتَى وَصْلَكْ يَكُونُ
دل منهنجي عشق ۾ سودائي ٿي تڙپ وڌي وئي
پوءِ تنهنجو وصال ڪڏهن ٿيندو؟
غَابَ عَنْ عَيْنِي ضِيَاهَا
يَا قَمَرَ دَارِي الْعُيُون
منهنجي اکين جي روشني غائب ٿي وئي آهي
اي چنڊ منهنجي اکين کي قرار ڏي