نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تنهنجي محبت جي نسيم خوشبودار آهي
Sd
Sd
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
تنهنجي محبت جي نرم هوائن ۾ مٺو خوشبوءِ آهي
انهن سان روحون جيئنديون ۽ وڌنديون آهن
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ماڻهو رڳو اهي آهن جن توکي ڄاتو
۽ باقي سڀ بي معنى هجوم آهن
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الْدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
اهي دنيا ۾ غريب آيا
۽ جيئن آيا هئا، تيئن ئي نڪتا
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ الْعَلْيَا دَرَجُوا
اهڙا ماڻهو جن چڱا ڪم ڪيا ۽ اڀريا
۽ اعليٰ درجن جي ڏاڪڻ تي چڙهيا
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
تنهنجي محبت جي نرم هوائن ۾ مٺو خوشبوءِ آهي
انهن سان روحون جيئنديون ۽ وڌنديون آهن
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ماڻهو رڳو اهي آهن جن توکي ڄاتو
۽ باقي سڀ بي معنى هجوم آهن
يَا بَدْرُ عَلَامَ الْهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
اي چنڊ، جدائي ڇو ايتري اوندهه آندي
تنهنجي غير موجودگيءَ سان دل بيچين آهي
لَا أَعتَبُ قَلبَ الْغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعْمَى حَرَجُ
مان ان دل کي ملامت نٿو ڪريان جيڪو توکان غافل آهي
ڇو ته انڌي تي ڪا ملامت ناهي
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
تنهنجي محبت جي نرم هوائن ۾ مٺو خوشبوءِ آهي
انهن سان روحون جيئنديون ۽ وڌنديون آهن
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ماڻهو رڳو اهي آهن جن توکي ڄاتو
۽ باقي سڀ بي معنى هجوم آهن
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
اي جيڪو انهن جي رستي جو دعويدار آهي
جلدي ڪر، تنهنجو رستو وکريل ۽ اڻبرابر آهي
تَهْوَى لَيْلَى وَ تَنَامُ الَّيلْ
لَعَمْرُكَ ذا فِعْلٌ سَمِجُ
تون ليلا سان محبت ٿو ڪرين ۽ رات جو سمهي ٿو پئين
تنهنجي حياتيءَ جي قسم، اهڙو عمل واقعي شرمناڪ آهي!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
تنهنجي محبت جي نرم هوائن ۾ مٺو خوشبوءِ آهي
انهن سان روحون جيئنديون ۽ وڌنديون آهن
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ماڻهو رڳو اهي آهن جن توکي ڄاتو
۽ باقي سڀ بي معنى هجوم آهن
يَا بَدْرُ بَذْلٍ لَنْ نَبْرَحُ
عَن بَابِ الْحِبِّ فَهَل نَلِجُ
اي چنڊ، عاجزيءَ سان اسين نه ڇڏينداسين
محبوب جي دروازي کان، ڇا اسان داخل ٿي سگهون ٿا؟
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلْحَانُ الْحُبِّ لَهَا هَزَجُ
ڪڏهن، اي منهنجي اميد، تنهنجي وصال سان
محبت جا راڳ خوشيءَ سان گونجندا؟
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
تنهنجي محبت جي نرم هوائن ۾ مٺو خوشبوءِ آهي
انهن سان روحون جيئنديون ۽ وڌنديون آهن
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ماڻهو رڳو اهي آهن جن توکي ڄاتو
۽ باقي سڀ بي معنى هجوم آهن
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
انهن پنهنجي غور و فڪر جي پيالن سان پيئيو
تنهنجي محبت جي خالص شراب مان—بنا ملاوٽ ۽ صاف
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
انهن معنيٰ کي سمجهيو—بيشڪ، اهي پاڻ معنيٰ آهن
۽ انهن جون زبانون هميشه الله جي ياد سان مصروف آهن