حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
اسان تي بهار آڻيندڙ حسينا
Sd
حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
دَوْمًا وَتَعْرِفُنَا
هڪ حسين صورت اسان جي تربيت ڪري ٿي
هميشه اسان کي سڃاڻي ٿي
حَلَّتْ لِتَمْنَحَنَا
عَدْلًا وَإِحْسَانَا
اها نازل ٿي ته اسان کي عطا ڪري
عدل ۽ احسان
مِنْ قُدْرَةٍ شَرُفَتْ
مَيْمُونَةٌ عُرِفَتْ
هڪ شرف واري قدرت منجهان آهي
مبارڪ آهي جنهن جي سڃاڻپ ٿي
بِالْحُسْنِ قَدْ وُصِفَتْ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
حسن سان ان جي وصف بيان ڪئي وئي
ڳجهي ۽ ظاهر ظهور
تَكَامَلَتْ أَلَقَا
خَلْقًا حَكَى خُلُقَا
اها چمڪ ۾ ڪامل ٿي وئي
جنهن جي صورت سيرت وانگر هئي
وَالْكُلُّ مُتَّسِقا
مِنْهُ الْضِّيَا بَانَا
هر شيءِ ترتيب ۾ اچي وئي
جنهن مان روشني پڌري ٿي
رَاقَتْ مَشَارِبُهَا
نِيلَتْ مَطَالِبُهَا
ان جا پيڻ جا چشما پاڪيزه ٿيا
ان جون مرادون پوريون ٿيون
صَارَتْ مَنَاقِبُهَا
لِلْفَخْرِ كَيْوَانَا
ان جون تعريفون بڻجي ويون
فخر لاءِ بلند مقام
عَمَّتْ مَآثِرُهَا
سَارَتْ بَشَائِرُهَا
ان جا اثر عام ٿي ويا
ان جون خوشخبريون هليون ويون
تَهْدِي خَوَاطِرُهَا
الْأَرْوَاحَ إِيقَانَا
ان جا خيال هدايت ڪن ٿا
روحن کي يقين جي طرف
فِي وَصْفِهِ عِبَرٌ
لَمْ يَحْكِهَا بَشَرٌ
سندس وصف ۾ عبرتون آهن
جيڪي ڪنهن انسان بيان نه ڪيون آهن
وَالْكُلُّ مُنْبَهِرٌ
مَا انْفَكَّ هَيْمَانَا
سڀ حيران رهجي ويا
جيڪي مدام سندس محبت ۾ گم آهن
فَقَامَةٌ رَبْعَةْ
كَمَا تَرَى طَبْعَهْ
قد ڪاٺ ميان قد آهي
جهڙي طرح سندس فطرت آهي
تَفُوقُ بِالطَّلْعَهْ
مَنْ طَالَ سِيقَانَا
پنهنجي ديدار ۾ برتر آهي
انهن کان جيڪي قد ۾ ڊگها آهن
فِي وَجْهِهِ قَمَرٌ
فِي ثَغْرِهِ دُرَرٌ
سندس چهري ۾ چنڊ آهي
سندس چپن ۾ موتي آهن
فِي نُطْقِهِ خَفَرٌ
بِالْصَّمْتِ قَدْ زَانَا
سندس ڳالهائڻ ۾ حيا آهي
خاموشي سان پاڻ کي سينگاريو اٿس
وَجَبْهَةٌ عَرُضَتْ
لِلَّهِ قَدْ خُفِضَتْ
هڪ ڪشادو نراڙ آهي
جيڪو الله جي آڏو جهڪيل آهي
وَبِالْنُّهَى نَهَضَتْ
عِزًّا وَعِرْفَانَا
عقل سان اهو بلند ٿيو
عزت ۽ معرفت سان
فِي وَجْهِهِ بَلَجٌ
فِي عَيْنِهِ دَعَجٌ
سندس چهري ۾ چمڪ آهي
سندس اکين ۾ گهري ڪالاڻ آهي
فِي حَاجِبٍ زَجَجٌ
بِالْحُسْنِ مُزْدَانَا
سندس ڀِرن ۾ سنهائي ۽ طول آهي
جيڪي حسن سان سينگاريل آهن
إِنْ رِيءَ يَتْبَعُهُ
نُورًا يُزَامِنُهُ
جيڪڏهن کيس ڏٺو وڃي ته پويان اچي ٿي
هڪ روشني جيڪا ساڻس گڏ رهي ٿي
فَالْأَنْفُ مَارِنُهُ
أَقْنَى وَحِدْبَانَا
سندس نڪ جي نوڪ سهڻي آهي
جيڪا وچ مان عقابي ۽ مٿانهين آهي
وَثَغْرُهُ ضَلِعٌ
وَالْصَّدْرُ مُتَّسِعٌ
سندس وات مبارڪ ڪشادو آهي
۽ سينو ويڪرو اٿس
وَالْبَطْنُ مُرْتَجِعٌ
بِالْصَّدْرِ خَمْصَانَا
پيٽ سيني سان برابر آهي
بلڪل سنئون ۽ لسو اٿس
وَالْوَجْهُ دُرِّيٌّ
وَالْلَّوْنُ وَرْدِيٌّ
چهرو موتيءَ جهڙو چمڪندڙ آهي
۽ رنگ گلابي اٿس
وَالْرُّوحُ نُورِيٌّ
أَضَاءَ أَكْوَانَا
روح نوري آهي
جنهن ڪائناتن کي روشن ڪري ڇڏيو
ضَخْمُ الْكَرَادِيسِ
زَاكِي الْأَحَاسِيسِ
سنڌا مضبوط ۽ وڏا اٿس
احساسن ۾ پاڪيزه آهي
فَرْدُ الْنَّوَامِيسِ
مَا مِثْلُهُ كَانَا
رازن ۾ اڪيلو آهي
ان جهڙو ڪو به نه هو
أَكْحَلُ أَجْفَانٍ
أَشْنَبُ أَسْنَانٍ
اکين ۾ فطرتي سرمو اٿس
ڏند چمڪندڙ ۽ ٿڌا اٿس
حَبَّاتُ رُمَّانٍ
هَلْ رَيْتَ رُمَّانَا
ڏاڙهونءَ جي داڻن وانگر آهن
ڇا تو ڪڏهن اهڙو ڏاڙهون ڏٺو آهي؟
وَلِحْيَةٌ كَثَّا
تَنَاسَقَتْ بَثَّا
ڏاڙهي گهاٽي اٿس
جيڪا سهڻي نموني پکڙيل آهي
وَجُمَّةٌ أَثَّا
لَمْ تَعْدُ آذَانَا
مٿي جا وار گهاٽا اٿس
جيڪي ڪنن کان ٻاهر نه ٿا وڃن
بَدْرُ الْدُّجَى فَمُهُ
إِنْ رِيءَ مَبْسَمُهُ
سندس وات اونداهيءَ جو چوڏهينءَ جو چنڊ آهي
جڏهن سندس مرڪ ڏسجي ٿي
وَالْكُلُّ مَنْسَمُهُ
بَرًّا وَخُلْجَانَا
سڀ ان جو رستو ڳولين ٿا
خشڪي هجي يا سمنڊ جون هيرون
فَالْرَّحْمُ وَاصِلُهُ
وَالْكَلُّ حَامِلُهُ
مٽي مائٽي جوڙيندڙ آهي
۽ هر هڪ جو بار کڻندڙ آهي
وَالْخَيْرُ فَاعِلُهُ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
ڀلائي ڪندڙ آهي
ڳجهي ۽ ظاهر ظهور
فِي الْخَلْقِ هَيْبَتُهُ
فِي الْحَقِّ غَيْبَتُهُ
خلق ۾ سندس هيبت آهي
حق ۾ سندس محويت آهي
تَفُوقُ طِيبَتُهُ
جِنًّا وَإِنْسَانَا
سندس پاڪيزگي برتر آهي
جنن ۽ انسانن کان
وَحَبْلُ سُرَّتِهِ
مِنْ حُسْنِ غُرَّتِهِ
سيني تان ويندڙ وارن جي لڪير
سندس حسن جي چمڪ مان آهي
مَا مِثْلُ نَظْرَتِهِ
عِزًّا وَإِيْمَانَا
سندس نظر جهڙو ڪجهه ناهي
عزت ۽ ايمان جي معاملي ۾
قَدْ دَقَّ مَسْرُبَةً
وَفَاقَ مَرْتَبَةً
سنهي وارن جي لڪير اٿس
۽ مرتبي ۾ سڀني کان اڳتي آهي
وَعَزَّ مَنْقَبَةً
سَادَ الْوَرَى شَانَا
صفتن ۾ اعليٰ آهي
۽ شان ۾ سڄي جهان جو سردار آهي
قَلِيلُ لَحْمِ عَقِبْ
وَالْصَّدْرُ مِنْهُ رَحِبْ
کڙين تي گوشت گهٽ اٿس
۽ سينو ڪشادو اٿس
فَصْلَ الْخِطَابِ وُهِبْ
فَفَاقَ سَحْبَانَا
فيصلو ڪندڙ ڪلام عطا ٿيو
ته هو سحبان کان به مٿي نڪري ويو
كَالْمِسْكِ فِي هَبَبٍ
يَنْحَطُّ مِنْ صَبَبٍ
هير ۾ مشڪ وانگر آهي
ڄڻ ڪنهن اوچائيءَ تان لٿو هجي
يُنْسِي أَخَا تَعَبٍ
أَهْلًا وَبُلْدَانَا
ٿڪل مسافر کي وساري ڇڏي ٿو
گهر ٻار ۽ شهرن کي
فَحُبُّهُ إِيمَانْ
وَبُغْضُهُ كُفْرَانْ
سندس محبت ايمان آهي
۽ سندس بغض ڪفر آهي
يَا وَيْلَ مَنْ قَدْ شَانْ
فِي الْمَدْحِ إِنْسَانَا
افسوس ان تي جنهن عيب ڪڍيو
اهڙي اعليٰ انسان جي واکاڻ ۾
يَا رَبِّ أَسْعِدْنَا
بِنُورِهِ عِدْنَا
اي منهنجا رب، اسان کي بختيار ڪر
سندس نور سان اسان کي موٽاءِ
حَتَّى نَرَى الْحُسْنَى
دُنْيَا وَأُخْرَانَا
تان جو اسان ڀلائي (ديدار) ڏسون
دنيا ۽ آخرت ۾
صَلَّى وَسَلَّمَ مَنْ
أَوْلَى الْوَرَى مِنَنَا
درود ۽ سلام هجي ان تي
جنهن جهانن کي احسان عطا ڪيا
عَلَى الْنَّبِيِّ زَمَنَا
رَبٌّ عَلَا شَانَا
نبي تي هر زماني ۾
اهو رب جنهن جو شان بلند آهي
كَذَلِكَ الْزَّهْرَا
وَأُمِّهَا الْغَرَّا
اهڙي طرح بيبي زهرا تي
۽ سندن معزز والده تي
وَآلِهِمْ طُرَّا
مَا الْبَدْرُ نَاغَانَا
۽ انهن جي سڄي آل تي
جيستائين چنڊ اسان سان لنوائي ٿو