ْيَاجَمَالُه
Oh, How Beautiful He Is!
Sd
آه يَا جَمَالُه يَا جَمَالُهْ
سِيدْنَا النَّبِى يَا جَمَالُهْ
آه! ڇا ته سندس جمال آهي، ڇا ته سندس جمال آهي!
آه! ڇا ته سندس جمال آهي، ڇا ته سندس جمال آهي!
سِيدْنَا النَّبِى يَا جَمَالُهْ
اسان جو سردار نبي، ڇا ته سندس جمال آهي!
كَحِيلُ الطَّرْفِ حَبِيبِي لَوْ تَرَاهُ
ضَحُوكُ السِّنِّ لِلْعَاشِقِ رَمَاهُ
منهنجو محبوب ڪجل اکيو آهي، جيڪر تون کيس ڏسين ها!
مهڪندڙ مرڪ سان، هن عاشق کي حيرت ۽ وجد ۾ وجهي ڇڏيو.
بَهِيُّ الطَّلْعَةْ فَالْمَوْلَى اصْطَفَاهُ
وَكُلُّ الْخَلْقِ أَنَارَ بِنُورِ طه
روشن چهري وارو، جنهن کي موليٰ پاڻ چونڊيو،
۽ سڄي خلق طهٰ جي نور سان منور ٿي وئي.
وَلَا ظِلُّ لَهُ بَلْ كَانَ نُوْرَا
تَنَالَ الشَّمْسُ مِنْهُ هُوَ الْبُدُوْرَ
سندس ڪو پاڇو نه هو، بلڪه پاڻ نور هئا،
سج کانئس روشني وٺي ٿو، جڏهن ته پاڻ چوڏهينءَ جو چنڊ آهن.
وَلَمْ يَكُنِ الْهُدَى لَوْلَاهُ ظُهُوْرَا
وَ كُلُّ الْكَوْنِ أَنَارَ بِنُوْرِ طَــــــهَ
جيڪڏهن پاڻ نه هجن ها ته هدايت ڪڏهن ظاهر نه ٿئي ها،
۽ سڄي ڪائنات طهٰ جي نور سان روشن آهي.
وَكَفُّ الْمُصْطَفَى كَالْوَرْدِ نَادِى
وَعِطْرُهَا يَبْقَى إِذَا مَسَّتْ أَيَادِى
مصطفيٰ ﷺ جي تري تازي گلاب وانگر آهي،
جنهن جي خوشبو هٿن کي ڇهڻ کان پوءِ به باقي رهي ٿي.
وَعَمَّ نَوَالُهَا كُلَّ الْعِبَادِ
حَبِيبُ اللهِ يَا خَيْرَ الْبَرَايَا
سندس عطا جي برسات تمام ٻانهن تائين پهتي آهي،
اي الله جا محبوب، اي سڀني مخلوقن کان ڀلا!
وَرِيقُ الْمُصْطَفَى يَشْفِي الْعَلِيلَ
وَعَيْنُ قَتَادَةَ خُذْهَا دَلِيلًا
مصطفيٰ ﷺ جو لعابِ مبارڪ بيمار کي شفا ڏئي ٿو،
قتاده جي اک کي ان جي دليل طور وٺو.
تَفَلَ فِي الْبِئْرِ أَضْحَتْ سَلْسَبِيلًا
وَصَارَ لِصَحْبِهِ شَهْدًا مُدَامًا
پاڻ کوهه ۾ لعابِ مبارڪ وڌائون ته اهو سلسبيل بڻجي ويو،
۽ صحابين لاءِ ماکيءَ جهڙو مٺو ۽ هميشه وهندڙ مشروب بڻجي ويو.