O ty o ciemnych powiekach, ożyw melodię w noc naszych rozmów

Odsłoń z pieśni w sadybie Sulajmy tysiąc znaczeń.

Z blasku błyskawicy, co zalśniła nad górą Synaj

W dniu, gdy Mojżesz szukał u niej iskry, a my ogrzaliśmy się jej ogniem.

Kto ujrzał jej błysk, krzyknął i zapłakał

Kto usłyszy jęk strapionego, lękaj się, by nie zniknął w zachwycie.

O Allahu, zmiłuj się nad nim i spójrz nań, albowiem udręczony jest miłością

Tak jak ci, którzy skosztowali jej, zanim jeszcze istnieliśmy.

Ludzie Jego obecności, z których wina piliśmy

Podczas gdy współcześni nam nie poznali naszego znaczenia.

Z wina miłości i czystości piliśmy

Przyjmowaliśmy poranny łyk z pucharów namiętności i wieczorny napój także.

Niech każdy, kto temu przeczy, przyjdzie i nas słucha

Niech słucha o naszej cnocie, jasnym tekście Księgi Objawionej.

Rodzina Proroka, ludzie wierności i pewności

To oni są Ludźmi Płaszcza, o Allahu, przez nich obdarz nas swą szczodrobliwością.

To oni są Ludźmi Płaszcza, o Allahu, przez nich obdarz nas swą szczodrobliwością

Pomyślnością w obu domach, dla nas i wszystkich naszych bliskich.

Upiększ nasze stany, zmiłuj się i nie wystawiaj na próbę

A modlitwy niech spłyną na Ahmada, dopóki jakiekolwiek oko zaznaje snu.