Mój ukochany Muhammadzie,

Nie ma nikogo mu równego

Miłość jego w sercu mym mieszka

I rośnie z każdą mijającą chwilą

Jego piękno i łaska powabna,

W jego majestat spowite

Gdy przed obliczem jego usiądziesz,

Ujrzysz je oba pospołu

O najpiękniejszy darze,

Od Pana całego stworzenia

Wszystkiemu światu zesłany,

O Dziadku al-Hasanajna

Tyś jest jego księżycem,

Tyś tym, który go rozświetla

I kluczem do jego tajemnic,

O Dziadku al-Hasanajna

Mój ukochany i me oczy same,

Ahmad światłością mego wzroku

Tyś mi najdroższy nad wszystko,

O Dziadku al-Hasanajna

I córka Twoja, Czysta Dziewica,

O radości oczu Wysłannika

Od Was o przyjęcie błagamy,

O Dziadku al-Hasanajna

Gdy ujrzałem go przed sobą,

Zmieszany byłem, by go zawołać

Choć serce me trwało w bezsennej tęsknocie,

O mój dziadku, o Dziadku al-Hasanajna!

Woła mnie, a ja doń przybywam,

Rozpościera przede mną swój płaszcz

Ukochanego swego wzywam,

O Dziadku al-Hasanajna