Z piękna wszechświata pochodzi me wino,

skosztowałem go czystym i jest dozwolone

Czerpane jest z przymiotów mego Księżyca w pełni,

z piękna, które obejmuje wszelką doskonałość

To oblicze, którego blask już zajaśniał,

a wszechświat stał się jego zwierciadłem

Jeśli twe serce pragnie Go spotkać,

niech twe pragnienie zestroi się z Jego

Duchem jestem niebios przestworzem;

ciałem jestem jedynie pyłem

Jestem kwiatem, jestem wodą,

zatraconym w słodyczy mego uniesienia

Duch wstąpił na swe wysokie miejsce,

a serce zaczęło go pielęgnować i strzec

Ciało zaś pospieszyło swą drogą,

by spełnić w ten sposób swe najskrytsze życzenie

O ganiący, co z niewiedzy krytykujesz

kochanka, który dostąpił zjednoczenia

Jeśli ganisz szczerze, i ty zostaniesz poddany próbie,

i natychmiast zakosztujesz tej miłości

Przez swe unicestwienie we wszystkim poza Nim,

chronisz się w bezmiarze Jego trwania

Chłodem napoju Jego upodobania

gaszone jest płonące pragnienie serca

Niech modlitwy Boga zostaną złożone w darze,

wonniejsze niż wszelkie pachnidła

Dla Wysłannika, który się objawił,

a którego światło rozprasza wszelki błąd

Z pokojem, który nie zna kresu,

dla jego Rodziny, ludzi o wysokiej godności

Jego Towarzyszy i tych, którzy ich naśladują,

oraz wszystkich mężów Bożych