Opisz pięknego, doskonałego w stworzeniu i charakterze,

Z istoty piękna osiągnął doskonałość.

Opisz wdzięcznego, którego spojrzenie zniewala światy,

Opisz szlachetnego, którego twarz posiada doskonałość.

Opisz mi go w jedwabnym blasku, gdy się pojawia,

Doskonały w każdej cesze, prawdziwy mistrz uroku.

Opisz mi oczy Haszymity—opisz mi jego promienność,

Opisz mi usta, których uśmiech promieniował światłem.

Opisz piękno, którego oczy są naturalnie ciemno obrysowane bez kohlu,

Głęboko ciemne piękne oczy, których spojrzenie sprawia, że zapominasz o gazeli.

Opisz łagodnookiego, jasnotwarzowego,

Szerokookiego, którego wygląd sprawia, że zapominasz o półksiężycu.

Opisz elegancję jego postury, różowy odcień jego policzków,

Opisz przystojnego, którego piękno przekracza wyobraźnię.

Opisz jego świetlistą szyję jak błyszczącą gwiazdę,

Opisz pięknego, którego światło w kosmosie lśni jak perły.

Opisz jasność jego twarzy, promienną perłę,

Opisz króla piękna i zaśpiewaj mu pieśń tęsknoty.

Opisz jego łukowate brwi, jego błyszczące białe zęby,

Opisz jego gładkie policzki i jego słodką, łagodną mowę.

Opisz jego dobrze ukształtowane usta i błyszczące siekacze,

Opisz rosę jego dłoni, z której deszcz wypływał.

Opisz jego długie rzęsy, opisz nos jak wyciągnięty miecz,

Opisz łukowate brwi spotykające się w doskonałej harmonii.

Opisz Proroka, który przyszedł przed Adamem,

Wysławiony jest Ten, który go ukształtował—nikt mu nie dorównuje.

Czy twoje oczy ujrzały oblicze naszego Wybranego?

Powiedz mi—na Boga—jak osiągnąłeś to zjednoczenie?

Jak często wołam: „Ojcze Zahry, przyjdź!”

Jak często wołam: „Ojcze Zahry, zbliż się!”

Zawołałem: „Och, jak intensywna jest moja tęsknota, o mój Ukochany!”

Bo moje oczy naprawdę pragną tego piękna!