Służyłem mu pochwałą, szukając przebaczenia

Za grzechy życia spędzonego na poezji i służbie innym

Obwieszony tymi dwoma grzechami, których konsekwencji się obawiam

Jakbym teraz był zwierzęciem ofiarnym

W obu tych błędach podążałem jedynie za lekkomyślnością młodości

Nie osiągając niczego na końcu poza złym czynem i żalem

Ach, dla duszy, która spotkała się tylko ze stratą w swoich transakcjach!

Nie wykorzystała tego świata, by zabezpieczyć Następny, ani nawet nie rozpoczęła negocjacji

Kto sprzedaje swoje Zaświaty w zamian za ten świat,

Wkrótce odkrywa, że został oszukany, zarówno w obecnych, jak i przyszłych zyskach

Jeśli popełniłbym grzech, nie złamałoby to

Mojej umowy z Prorokiem, ani nie zerwałoby mojego związku z nim

Bo mam od niego przymierze ochrony

Przez to, że nazywam się Muhammad, a on jest najwierniejszy

Ze wszystkich ludzi w dotrzymywaniu obietnic

W Dniu Zmartwychwstania, jeśli nie weźmie mnie za rękę

Z czystej dobroci, wtedy powiedz tylko: „Co za straszny koniec!”

Daleko mu do tego, by kiedykolwiek pozbawić nadziei tego, który liczy na jego hojne dary,

Lub odesłać kogoś szukającego schronienia bez traktowania go z szacunkiem

Bo odkąd poświęciłem wszystkie moje myśli jego pochwałom,

Znalazłem go jako najlepszego gwaranta mojego zbawienia

Jego hojność nie zawiedzie nawet ręki, która jest zakurzona i biedna,

Bo przecież deszcz może przynieść kwiaty nawet na najbardziej skalistych zboczach

Rzeczywiście, nie mam już pragnienia kwiatów tego świata,