Czy to wspomnienie sąsiadów w Dhu Salam

Sprawiło, że twoje oczy są tak czerwone od łez?

Czy to wiatr wiejący z kierunku Kāẓima

I błyskawica migocząca w czarnej nocy z góry Iḍam?

Co się dzieje z twoimi oczami, że gdy mówisz im, by się powstrzymały,

One tylko bardziej płaczą? A twoje serce – gdy próbujesz je obudzić, staje się tylko bardziej zdezorientowane

Czy zakochany przypuszcza, że jego miłość może być ukryta

Między płynącymi łzami a płonącym sercem?

Gdyby nie miłość, twoje łzy nie płynęłyby nad śladami pozostawionymi przez ukochaną,

Ani nie byłbyś bezsenny, wspominając wierzbę i górę

Jak więc możesz zaprzeczać tej miłości, gdy tak szczerzy świadkowie

jak płacz i wychudzenie zeznali przeciwko tobie?

Agonia miłości wyryła dwie linie łez i smutku

Na twoich policzkach, bladych jak bahār i czerwonych jak canam

Tak, wizja tego, kogo kocham, przyszła do mnie nocą i nie mogłem spać,

Och, jak miłość przeszkadza w smakowaniu rozkoszy swoim cierpieniem!

O ty, który mnie gani za tę czystą miłość, przyjmij moje usprawiedliwienie.

Gdybyś był naprawdę sprawiedliwy, nie ganiłbyś mnie wcale

Niech cię ominie taki stan jak mój! Mojej tajemnicy nie da się ukryć

Przed moimi oskarżycielami, ani nigdy nie będzie końca mojej chorobie

Dałeś mi szczere dobre rady, ale ich nie słyszałem,

Zakochany jest całkiem głuchy na tych, którzy go ganią

Nawet podejrzewałem rady moich własnych siwych włosów, które mnie ganiły,

Kiedy wiedziałem, że rada starości i siwych włosów jest ponad podejrzeniami