Pytajcie me serce, pytajcie je, a ono wam opowie

o mnie, gdy was nie ma, bo w nim trwacie obecni.

O księżyce w pełni, których blask rozświetlił wszechświat

gdyby nie ukojenie mego serca, gdy o was wspominam.

Gdy kładę na nim dłoń, ono szaleje z nadmiaru pragnień

gdyby me łzy zmieszały się z morzami ziemi, zatopiłyby je.

Z oka, które żar ognia tęsknoty bezsennym uczynił

a miłosne uniesienie rozdarło me wnętrze i je rozproszyło.

Gdyby zbliżyli ogień do mego serca, ono by go spaliło

czy słyszeliście kiedy o sercu, które ogień spaliło?