Niech Bóg prowadzi Umiłowanego Piękna ku prawej drodze

i chroni go przed zgubą, której on się lęka

A duszę zawistnika niech Bóg napełni piekącym smutkiem

i niech czuwa on, aż spędzi noc w bezsenności

Niech gazela ze świętego przybytku nie przestaje nas obdarzać

piżmem i kamforą, podczas gdy wrogowie trwają w nieuważności

Dla niej miłuję Dammun, Nadżd i wzgórza

oraz Chajlę i przełęcz, gdzie objawiło się jego światło

Okryta zasłoną dama z rodu Haszymitów i Muhammada

niechaj spływa na niego Boże błogosławieństwo, nieustanne i wieczne

Nie karćcie mnie więc z powodu tej pięknej, lecz wybaczcie mi

gdyż serce moje przy niej tak wieczorem trwa, jak i o poranku

O, ganiący mnie, okażcie łagodność i miłosierdzie

udręczonemu kochankowi, którego życie stało się nieszczęsne

I nie mniemaj, gazelo z mego plemienia, że uległem

szaleństwu, broń Boże, gdy poganiacz wielbłądów zaśpiewał swą pieśń

Prowadząc wielbłądzice tęsknoty ku sanktuarium

gdzie lud osiadł w ogrodzie pełnym rosy

W ʿAydīd, niechaj Bóg zachowa całe ʿAydīd

niosącą deszcz chmurą, ilekroć błyśnie piorun lub zagrzmi grzmot

Niechaj przemierzy zielone łąki Wadi al-Naqa

ku Zanbal i Bashar, jak długo turkawka śpiewać będzie

Niechaj światło spowije al-Furayt i lud Bakdar

wraz z ulewami przebaczenia i ocaleniem od zguby

Ileż to mistyków spoczywa w tych grobowcach?

I iluż wielkich uczonych, przez których znajduje się drogę w mroku niewiedzy?

W ʿAydīd każde święto stało się źródłem bliskości

z sąsiadami, co tam podążają, owym ludem prawej drogi

Imamami Bożej religii, co wzywają Jego stworzenie

do Jego bram; błogosławiony ten, kto usłyszy to wezwanie!

I spiesz ku Wspaniałemu Panu

w posłuszeństwie Jemu, pragnąc wiecznej szczęśliwości

Lękając się Bożej kary w Jego ogniu

gdzie tyrani i buntownicy zamieszkają na wieki

Ci, co nie poszli za Najlepszym z Ludzi, Muhammadem

Prorokiem Drogi, Oceanem Szczodrości, co z serca rdzę usuwa

Niechaj spływa na niego Boże błogosławieństwo i pokój

błogosławieństwo i pokój aż po kres czasów