Złączyli się ze mną po moim oddaleniu

i dotrzymali dawnego przymierza

I na przekór wszelkim zawistnikom

spełnili obietnicę mego zjednoczenia

O, radości moja z tej bliskości!

O, błogosławieństwo mego losu i szczęścia!

Mój pełny księżyc obdarzył mnie bliskością

o, szczęście moje, osiągnąłem swój cel

Spłyńcie zatem, o łzy moich oczu

i zgaśnij, o ogniu mej tęsknoty

Trwa oto moja noc zażyłości

i oczyściło się źródło mego natchnienia

I ująłem w dłonie swe kielichy

pośród woni bazylii oraz róż

Z rąk tego o pełnych wdzięku ruchach

urzekającego, o smukłej postaci

Raz nuci on: „Przyjmij mój kielich”

a kiedy indziej: „Oto mój policzek”

Gdy rzeknę: „O, po tysiąckroć Panie”

on odpowiada: „O, po tysiąckroć sługo”

Choć innym podaje napój zmieszany

mnie tylko raczy trunkiem czystym

W tej miłości zaniechaj swych wyrzutów

i odrzuć mą winę oraz mą słuszność

Bo ogień mej pasji w miłości do niego

jest dla mnie jak wieczna rozkosz raju