نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਹਵਾ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੈ
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੂਹਾਂ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਬੇਸਮਝ ਭੀੜ ਹਨ
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬ ਆਏ
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਏ, ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ العَلْيَا دَرَجُوا
ਇਕ ਕੌਮ ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ—ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇ
ਉੱਚੇ ਦਰਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੂਹਾਂ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਬੇਸਮਝ ਭੀੜ ਹਨ
يَا بَدْرُ عَلَامَ الهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
ਹੇ ਚੰਨ, ਵਿਛੋੜੇ ਨੇ ਕਿਉਂ ਹਨੇਰਾ ਕੀਤਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਦਿਲ ਵਾਸਤੇ ਬੇਚੈਨ ਹੈ
لَا أَعتَبُ قَلبَ الغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعمَى حَرَجُ
ਮੈਂ ਉਸ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈ
ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਨ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੂਹਾਂ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਬੇਸਮਝ ਭੀੜ ਹਨ
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
ਹੇ ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋ
ਜਲਦੀ ਕਰੋ—ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਘੁੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ
تَهْوَى لَيلَى وَ تَنَامُ الَّيلَ
لَعَمْرُكَ ذا فٍعلٌ سَمِجُ
ਤੁਸੀਂ ਲੈਲਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਂਦੇ ਹੋ
ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਸਮ, ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹੈ!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੂਹਾਂ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਬੇਸਮਝ ਭੀੜ ਹਨ
يا بَدرُ بِذُلٍّ لَن نَبْرَح
عَن بَابِ الحِبِّ فَهَل نَلِجُ
ਹੇ ਚੰਨ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ
ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ, ਤਾਂ ਕੀ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلحَانُ الحُبِّ لَهَا هَزَجُ
ਕਦੋਂ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਆਸ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੁਆਰਾ
ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਣਗੀਆਂ?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੂਹਾਂ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਬੇਸਮਝ ਭੀੜ ਹਨ
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ ਪੀ ਲਏ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਖਾਲਿਸ ਸ਼ਰਾਬ—ਬਿਨਾਂ ਮਿਲਾਏ ਤੇ ਸਾਫ
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
ਉਹ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਏ—ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੁਦ ਅਰਥ ਹਨ
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਦਾ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਰੁੱਝੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ