هَدَى اللهُ مَعْشُوقَ الجَمَالِ إِلَى الهُدَى
May Allah Guide the Beloved of Beauty to Guidance
Pa
هَدَى اللهُ مَعْشُوقَ الْجَمَالِ إِلَى الْهُدَى
وَجَنَّبَهُ مَا يَخْتَشِيهِ مِنَ الْرَّدَى
اللہ سوہنے محبوب نوں سِدھے راہ لائے
تے جس ہلاکت توں اوہ ڈردا اے اوہدی حفاظت فرمائے
وَنَفْسَ حَسُودٍ أَسْخَنَ اللّهُ عَيْنَهُ
وَأَسْهَرَهُ حَتَّى يَبِيتَ مُسَهَّدَا
تے حاسد دے نفس دیاں اکھاں وچ رب ساڑ پیدا کرے
تے ساری رات اوہنوں بے خوابی وچ تڑپائی رکھے
وَلَا بَرِحَتْ تُهْدِي لَنَا ظَبْيَةُ الْحِمَى
مِنَ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ فِي غَفْلَةِ الْعِدَا
حرم دی ہرنی سانوں ہمیشہ تحفے گھلدی رہے
مشک تے کافور دے، جدوں دشمن غافل ہون
أُحِبُّ لَهَا دَمُّونَ وَالْنَّجْدَ وَالْرُّبَا
وَ خَيْلَةَ وَالْشِّعْبَ الَّذِي نُورُهُ بَدَا
اوہدے صدقے مینوں دمّون، نجد تے ٹِبّے پیارے لگدے نیں
تے خیلہ تے اوہ گھاٹی جتھوں اوہدا نور چمکدا اے
مُحَجَّبَةٌ مِنْ هَاشِمٍ وَمُحَمَّدٍ
عَلَيْهِ صَلَاةُ اللّهْ دَأْبًا وَسَرْمَدَا
اوہ ہاشمی تے محمدی نسل دی پردہ نشین اے
جیہناں تے رب دیاں رحمتاں ہمیش جاری رہن
فَلَا تَعْذُلُونِي فِي الْمَلِيحَةِ وَاعْذُرُوا
فَقَلْبِي بِهَا يُمْسِي عَلَيْهَا كَمَا غَدَا
ایس سوہنی دے بارے مینوں ملامت نہ کرو بلکہ معذور سمجھو
میرا دل شام وی اوہدے نال اے تے سویرے وی اوہو حال اے
فَيَا أَيُّهَا الْعُذَّالُ رِفْقًا وَرَحْمَةً
بِصَبٍّ كَئِيبٍ عَيْشُهُ قَدْ تَنَكَّدَا
اے ملامت کرن والیو! تھوڑی نرمی تے رحم کرو
اک غمزدہ عاشق تے، جیہدی زندگی دکھاں وچ گُزر رہی اے
وَلَا تَتَوَهَّمْ ظَبْيَةَ الْحَيِّ أَنَّنِي
صَبَوتُ مَعَاذَ اللّهْ وَالْحَادِ قَدْ حَدَا
اے قبیلے دی ہرنی! ایہ خیال نہ کریں کہ میں
نادانی وچ پے گیا واں، توبہ رب دی! جدوں شتربان نے گیت چھیڑیا اے
وَسَاقَ نِيَاقَ الْشَّوْقِ يَقْصِدُ مَعْهَدًا
بِهِ نَزَلَ الْأَقْوَامُ فِي رَوْضَةِ الْنَّدَى
شوق دیاں ڈاچیاں نوں ہِک کے اوہ اک تھاں ول جا رہیا اے
جتھے شبنم بھری گلزار وچ لوکاں نے ڈیرے لائے نیں
بِعَِيْدِيدَ حَيَّ اللّهُ عَيْدِيْدَ كُلَّهُ
بِسَارِيَةٍ مَهْمَا شَرَى الْبَرْقُ أَرْ عَدَا
عیدید دے مقام تے، رب عیدید نوں سدا آباد رکھے
ایسی بارش نال جیہڑی بجلی تے بَدلاں دی گرج نال آوے
وَجَازَ الْرِّيَاضَ الْخُضْرَ مِنْ وَادِي الْنَّقَا
بِزَنْبَلَ مِنْ بَشَّارْ مَا قُمَرِيٌ شَدَا
وادی نقیٰ دے ہرے بھرے باغاں توں گُزردے ہوئے
زنبل تے بشار تیکر، جد تیکر گُھگی کوکدی رہے
وَعَمَّ الْفُرَيْطَ الْنُّورُ مَعْ أَهْلِ بَكْدَرٍ
هَوَاطِلُ غُفْرَانٍ مَعَ الْأَمْنِ مِنْ رَدَى
فُریط تے بکدر دے لوکاں نوں نور ڈھک لوے
بخشش دی جھڑی تے ہلاکت توں امن دے نال
فَكَمْ ضَمْنَ هَاتِيكَ الْمَقَابِرِ عَارِفٌ
وَحَبْرٌ بِهِ فِي ظُلْمَةِ الْجَهْلِ يُهْتَدَى
کنے ای عارف ایہناں قبرستاناں وچ ستے ہوئے نیں
تے کنے ای وڈے عالم، جیہناں توں جہالت دے ہنھیرے وچ راہ لبھدی اے
بِعَيْدِيدَ عَادَتْ كُلُّ عِيدٍ أَنِيسَةٍ
مَعَ الْجِيرةِ الْغَادِينَ مِن مَعْشَرِ الْهُدَى
عیدید وچ ہر عید محبتاں دا میلہ بن گئی اے
اوہناں گوانڈھیاں نال جیہڑے ہدایت دے رستے دے راہی نیں
أَئِمَّةِ دِينِ اللَّهِ يَدْعُونَ خَلْقَهُ
إِلَى بَابِهِ طُوبَى لِمَنْ سَمِعَ الْنِّدَا
اللہ دے دین دے امام مخلوق نوں بلا رہے نیں
اوہدے بوہے ول؛ خوش نصیب اے اوہ جیہڑا ایہ سدّہ سُنے
وَسَارَ إِلَى الْرَّبِّ الْعَظِيمِ مُبَادِراً
لِطَاعَتِهِ يَرْجُو الْنَّعِيمَ الْمُخَلَّدَا
تے ربِ عظیم ول تیزی نال ٹُر پئے
اوہدی بندگی وچ، ہمیش دی راحت دی آس رکھ کے
وَيَخْشَى عَذَابَ اللّهْ فِي نَارِهِ الَّتِي
يُخَلَّدُ فِيهَا مَنْ طَغَى وَتَمَرَّدَا
اوہ رب دے عذاب تے اوس اگ توں ڈردا اے
جتھے سرکش تے باغی ہمیشہ لئی رہن گے
وَلَمْ يَتَّبِعْ خَيْرَ الْأَنَامِ مُحَمَّداً
نَبِيَّ الْهُدَى بَحْرَ الْنَّدَى مُجْلِيَ الْصَّدَا
اوہناں لوکاں لئی جیہناں نے سب توں بہتر انسان محمد ﷺ دی تابعداری نہ کیتی
جیہڑے ہدایت دے نبی، سخاوت دے سمندر تے دلاں دا زنگ لاہن والے نیں
عَلَيْهِ صَلَاةُ اللّهِ ثُمَّ سَلَامُهُ
صَلَاةً وَتَسْلِيمًا إِلَى آخِرِ الْمَدَى
اوہناں تے رب دیاں رحمتاں تے سلامتی ہووے
ایسی رحمت تے سلام جیہڑا رہندی دنیا تیکر رہے