حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
ਸਾਨੂੰ ਬਹਾਰ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹਸੀਨਾ
Pa
حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
دَوْمًا وَتَعْرِفُنَا
سوہنی سانوں پالدی اے
سدا سانوں جاندی اے
حَلَّتْ لِتَمْنَحَنَا
عَدْلًا وَإِحْسَانَا
اتری ہے سانوں دیون لئی
عدل تے احسان نوں
مِنْ قُدْرَةٍ شَرُفَتْ
مَيْمُونَةٌ عُرِفَتْ
شان والی قدرت توں
مبارک اوہ جانی گئی
بِالْحُسْنِ قَدْ وُصِفَتْ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
حسن نال اوہ دسی گئی
لُک کے تے سرِ عام وی
تَكَامَلَتْ أَلَقَا
خَلْقًا حَكَى خُلُقَا
چمک وچ کمال ہوئی
صورت سیرت ورگی اے
وَالْكُلُّ مُتَّسِقا
مِنْهُ الْضِّيَا بَانَا
ہر کوئی ہے سلیقے وچ
اوتھوں نور ظاہر ہویا
رَاقَتْ مَشَارِبُهَا
نِيلَتْ مَطَالِبُهَا
پاک ہو گئے چشمے اوہدے
ملے مقصد اوہنوں سبھ
صَارَتْ مَنَاقِبُهَا
لِلْفَخْرِ كَيْوَانَا
صفتاں اوہدیاں بن گئیاں
فخر لئی اسمان جِہیاں
عَمَّتْ مَآثِرُهَا
سَارَتْ بَشَائِرُهَا
چھا گئیاں نشانیاں اوہدیاں
ٹر پئیاں خوشخبریاں
تَهْدِي خَوَاطِرُهَا
الْأَرْوَاحَ إِيقَانَا
خیال اوہدے راہ دکھاندے
روحاں نوں یقین دا
فِي وَصْفِهِ عِبَرٌ
لَمْ يَحْكِهَا بَشَرٌ
اوہدی صفت وچ سبق نے
کسے بشر نہ کہے کدے
وَالْكُلُّ مُنْبَهِرٌ
مَا انْفَكَّ هَيْمَانَا
ہر کوئی حیران ہے
مدہوش رہندا ہے سدا
فَقَامَةٌ رَبْعَةْ
كَمَا تَرَى طَبْعَهْ
قد اوہدا درمیانہ ہے
جیویں اے مزاج اوہدا
تَفُوقُ بِالطَّلْعَهْ
مَنْ طَالَ سِيقَانَا
صورت وچ ودھ جاندا
لمے قد والے توں
فِي وَجْهِهِ قَمَرٌ
فِي ثَغْرِهِ دُرَرٌ
چہرے وچ چن چمکے
دند موتیاں وانگوں نے
فِي نُطْقِهِ خَفَرٌ
بِالْصَّمْتِ قَدْ زَانَا
بولن وچ حیا ہے
خاموشی اوہنوں سجدی ہے
وَجَبْهَةٌ عَرُضَتْ
لِلَّهِ قَدْ خُفِضَتْ
متھا اوہدا چوڑا ہے
ربّ لئی جھکیا ہویا
وَبِالْنُّهَى نَهَضَتْ
عِزًّا وَعِرْفَانَا
عقل نال اچا ہویا
عزت تے عرفان وچ
فِي وَجْهِهِ بَلَجٌ
فِي عَيْنِهِ دَعَجٌ
مکھڑے تے چمک ہے
اکھیاں وچ کالا پن
فِي حَاجِبٍ زَجَجٌ
بِالْحُسْنِ مُزْدَانَا
بھوواں وچ بریکی ہے
حسن نال سجی ہوئی
إِنْ رِيءَ يَتْبَعُهُ
نُورًا يُزَامِنُهُ
جے ویکھو تے مگر چلے
نور نال نال اوہدے
فَالْأَنْفُ مَارِنُهُ
أَقْنَى وَحِدْبَانَا
نک اوہدا سوہنا ہے
اوتوں تھوڑا اچا ہے
وَثَغْرُهُ ضَلِعٌ
وَالْصَّدْرُ مُتَّسِعٌ
دہن اوہدا پورا ہے
سینہ بڑا کشادہ اے
وَالْبَطْنُ مُرْتَجِعٌ
بِالْصَّدْرِ خَمْصَانَا
ڈھڈ سینے دے برابر
پتلا جیہا سوہنا ہے
وَالْوَجْهُ دُرِّيٌّ
وَالْلَّوْنُ وَرْدِيٌّ
چہرہ موتی وانگ چمکے
رنگ گلابی ورگا اے
وَالْرُّوحُ نُورِيٌّ
أَضَاءَ أَكْوَانَا
روح نوری جیہڑی اے
جگ مگ کیتی عالماں نوں
ضَخْمُ الْكَرَادِيسِ
زَاكِي الْأَحَاسِيسِ
جوڑ اوہدے بھارے نے
پاک اوہدے احساس نے
فَرْدُ الْنَّوَامِيسِ
مَا مِثْلُهُ كَانَا
کلا ہے اوہ رمزاں وچ
اوہدے جیہا کوئی نہ
أَكْحَلُ أَجْفَانٍ
أَشْنَبُ أَسْنَانٍ
اکھیں سرمہ قدرت دا
دند چمکدے ہیریاں وانگ
حَبَّاتُ رُمَّانٍ
هَلْ رَيْتَ رُمَّانَا
انار دے دانے ورگے نے
کدی ویکھیا ایہو جیہا انار؟
وَلِحْيَةٌ كَثَّا
تَنَاسَقَتْ بَثَّا
داڑھی اوہدی گھنی ہے
سوہنے سلیقے نال جمی
وَجُمَّةٌ أَثَّا
لَمْ تَعْدُ آذَانَا
وال گھنے نے سر دے
کناں توں اگے نہ ودھے
بَدْرُ الْدُّجَى فَمُهُ
إِنْ رِيءَ مَبْسَمُهُ
ہنھیرے دا چن ہے دہن اوہدا
جے مسکراہٹ نظر آوے
وَالْكُلُّ مَنْسَمُهُ
بَرًّا وَخُلْجَانَا
ہر جگہ نشان اوہدا
خشکی ہووے یا سمندر
فَالْرَّحْمُ وَاصِلُهُ
وَالْكَلُّ حَامِلُهُ
رشتہ داری جوڑن والا
بے کس دے بوجھ چکن والا
وَالْخَيْرُ فَاعِلُهُ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
نیکی کرن والا ہے
لُک کے تے سرِ عام وی
فِي الْخَلْقِ هَيْبَتُهُ
فِي الْحَقِّ غَيْبَتُهُ
خلقت وچ ہیبت اوہدی
ربّ وچ مستی اوہدی
تَفُوقُ طِيبَتُهُ
جِنًّا وَإِنْسَانَا
بھلائی اوہدی سبھ توں ودھ
جناں تے انساناں توں
وَحَبْلُ سُرَّتِهِ
مِنْ حُسْنِ غُرَّتِهِ
دھنی تک جاندی لکیر اوہدی
چمکدے نورانی مکھڑے توں
مَا مِثْلُ نَظْرَتِهِ
عِزًّا وَإِيْمَانَا
اوہدی نظر ورگی کوئی نہیں
عزت تے ایمان وچ
قَدْ دَقَّ مَسْرُبَةً
وَفَاقَ مَرْتَبَةً
والاں دی لکیر بریک اے
مرتبے وچ سبھ توں اچی
وَعَزَّ مَنْقَبَةً
سَادَ الْوَرَى شَانَا
صفتاں وچ غالب ہویا
جگ دا سردار بنیا
قَلِيلُ لَحْمِ عَقِبْ
وَالْصَّدْرُ مِنْهُ رَحِبْ
پینیاں تے گوشت گھٹ اے
تے سینہ بڑا کشادہ اے
فَصْلَ الْخِطَابِ وُهِبْ
فَفَاقَ سَحْبَانَا
فیصلہ کن کلام ملیا
صحبان توں وی ودھ نکلیا
كَالْمِسْكِ فِي هَبَبٍ
يَنْحَطُّ مِنْ صَبَبٍ
مشک دی خوشبو ورگا پسینہ
جیویں ڈھلان توں اتردا پانی
يُنْسِي أَخَا تَعَبٍ
أَهْلًا وَبُلْدَانَا
تھکاوٹ دے مارے نوں بھلاوے
گھر بار تے دیس اپنے
فَحُبُّهُ إِيمَانْ
وَبُغْضُهُ كُفْرَانْ
اوہدی محبت ایمان اے
اوہدا ساڑ کفر ہے
يَا وَيْلَ مَنْ قَدْ شَانْ
فِي الْمَدْحِ إِنْسَانَا
ہائے بربادی اوہدی جیہنے
صفت وچ کسے دی توہین کیتی
يَا رَبِّ أَسْعِدْنَا
بِنُورِهِ عِدْنَا
اے ربّ سانوں خوش کر دے
اوہدے نور نال موڑ سانوں
حَتَّى نَرَى الْحُسْنَى
دُنْيَا وَأُخْرَانَا
تاں جے اسی سُکھ ویکھئیے
دنیا تے آخرت وچ
صَلَّى وَسَلَّمَ مَنْ
أَوْلَى الْوَرَى مِنَنَا
درود تے سلام بھیجے اوہ
جیہنے جگ نوں نعمتاں دتیاں
عَلَى الْنَّبِيِّ زَمَنَا
رَبٌّ عَلَا شَانَا
نبی دے اتے ہر دم
ربّ بڑی شان والا
كَذَلِكَ الْزَّهْرَا
وَأُمِّهَا الْغَرَّا
اینج ای زہرا پاک اتے
تے اوہناں دی سوہنی ماں تے
وَآلِهِمْ طُرَّا
مَا الْبَدْرُ نَاغَانَا
تے اوہناں دی آل اتے
جد تک چن ساڈے نال بولے