مَعَانِي قَدْ بَدَتْ عِنْدِي غَرِيبَهْ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਨੋਖੇ ਮਾਅਨੀ ਜ਼ਾਹਰ ਹੋਏ ਹਨ।
(میرے ਉੱਤੇ انوکھے معنی ظاہر ہوئے ہن۔)
Pa
Pa
مَعَانِي قَدْ بَدَتْ عِنْدِي غَرِيبَهْ
وَمَا تُفْضِي إِلِيْهْ بَعْدُ أَغْرَبْ
میرے لئی کجھ انوکھے معنی ظاہر ہوئے نیں
تے جو ایہناں دا انجام اے اوہ ہور وی عجب اے
مِنَحْ مِنْ فَضْلِ مَوْلَانَا عَجِيبَهْ
وَمَاذَا فِي عَطَاهُ لَيْسَ أَعْجَبْ
ساڈے مولا دے فضل دیاں بخششاں کمال نیں
تے اوہدی عطا وچ کیہڑی شے بے مثال نہیں؟
وَعِيدُ الْصَّبِ أَنْ يَلْقَى حَبِيبَهْ
وَسُبْحَانَ الَّذِي قَرَّبْ وَحَبَّبْ
عاشق دی عید اپنے محبوب نوں ملنا اے
پاک اے اوہ ذات جس نے نیڑے کیتا تے محبت پائی
مَعِي أَقْوَامْ فِي أَعْلَى كَتِيبَهْ
لَهُمْ أَسْرَارْ لَا تُحْصَى وَتُكْتَبْ
میرے نال بلند رتبے والے گروہ نیں
اوہناں دے کول اجیہے راز نیں جو گنے یا لکھے نہیں جا سکدے
مَوَاهِبْ عَالِيَةْ مَا هِيْ كَسِيبَهْ
وَإِحْسَانُ الْمُهَيْمِنْ لَيْسَ يُحْسَبْ
ایہہ اچیاں نعمتاں نیں جو کما کے نہیں ملدیاں
تے نگہبان مولا دا احسان حساب توں باہر اے
وَمَنْ لُهْ سَابِقَهْ يُدْرِكْ نَصِيبَهْ
مُوَفَّى دُونَ أَنْ يَشْقَى وَيَتْعَبْ
جس دی تقدیر وچ پہلوں لکھیا اے اوہ اپنا حصہ پا لیندا اے
کسے مشقت تے تھکاوٹ دے بغیر پورا پورا ملدا اے
وَنَفْحَةُ بَاسِطِ الْنَّعْمَى قَرِيبَهْ
تَعَرَّضْ يَا فَتَى مِنْهَا تَقَرَّبْ
نعمتاں ونڈن والے دی ٹھنڈی ہوا نیڑے اے
اے جوان! توں وی ایہدے سامنے ہو کے قرب حاصل کر
عَسَى الْمَكْلُومْ أَنْ يَلْقَى طَبِيبَهْ
فَيُضْحِي الْعِيْشْ لُهْ أَطْيَبْ وَأَطْيَبْ
شاید کوئی زخمی اپنے طبیب نوں مل جاوے
تے فیر اوہدی زندگی بہت ہی پاکیزہ تے میٹھی ہو جاوے
وَصَلَّى اللهُ مَا أَفْهَامٌ نَجِيبَهْ
وَعَتْ قَوْلاً بِمَاءِ الْعَيْنِ يُكْتَبْ
اللہ دیاں رحمتاں ہون جد تک دانا عقل والے
اجیہے کلام نوں سمجھن جو اکھاں دے نیر نال لکھن دے لائق اے
عَلَى خَيْرِ الْوَرَى الْهَادِي حَبِيبِهْ
وَآلِهْ وَالَّذِي لِلْطُّهْرِ يَصْحَبْ
خلقت وچ سب توں سوہنے، ہادی تے اوہدی پیاری ذاتؐ اُتے
تے اوہناں دی آل تے ہر پاک ساتھی اُتے