لِغَيْرِ جَمَالِكُمْ نَظَرِي حَرَامُ
تہاڈے جمال باجھوں میری نظر حرام اے
Pa
لِغَيْرِ جَمَالِكُمْ نَظَرِي حَرَامُ
وَغَيْرُ كَلَامُكُمْ عِنْدِي كِلَامُ
تہاڈے حسن توں علاوہ میری نظر حرام اے
تہاڈی گفتگو توں سوا میرے لئی کوئی کلام کلام نہیں
وَعُمْرُ الْنَّسْرِ مِنْكُمْ بَعْضُ يَوْمٍ
وَسَاعَةُ غَيْرِكُمْ عَامٌ فَعَامُ
تہاڈی معیت وچ عقاب دی عمر وی اک پل اے
تہاڈے توں بغیر اک گھڑی سالاں ورگی اے
وَصَبْرِي عَنْكُمُ شَيْءٌ مُحَالٌ
وَمَا لِي قَاتِلٌ إِلَّا الْفِطَامُ
تہاڈے توں صبر کرنا میرے لئی ناممکن اے
تے ہجر دی دوری توں علاوہ میرا کوئی قاتل نہیں
إِذَا عَايَنْتُكُمْ زَالَتْ هُمُومِيْ
وَإِنْ غِبْتُمْ دَنَا مِنِّيْ الْحِمَامُ
جے میں تہاڈا دیدار کراں تاں غم مٹ جاندے نیں
تے جے تسیں اوہلے ہووو تاں موت نیڑے آ جاندی اے
أَوَدُّ بِأَنْ أَكُونَ لَكُمْ جَلِيسًا
وَتُنْصَبَ لِي بِرَبْعِكُمُ خِيَامُ
میری چاہت اے کہ میں تہاڈا ہمنشین بن کے رہواں
تے تہاڈے ای ویہڑے وچ میرے خیمے لگائے جان
فَدَاوُوا بِالْوِصَالِ مَرِيضَ هَجْرٍ
يَهِيمُ بِكُمْ إِذَا سَجَعَ الْحَمَامُ
ہن وصال نال اس ہجر دے مریض دا علاج کرو
جو تہاڈی تانگھ وچ دیوانہ اے جدوں کبوتر کوکدے نیں
حَدِيثُ غَرَامِهِ فِيكُمْ قَدِيمٌ
وَمَلْبَسُهُ مِنَ الْحُبِّ الْسِّقَامُ
تہاڈی الفت دا قصہ بہت قدیم اے
تے عشق پاروں بیماری ای اوہدا پہناوا اے
فَأَنْتُمْ فِي الْأُصُولِ أَجَلُّ أَصْلٍ
إِذَا شِئْتُمْ تَحَصَّلَ لِي الْمَرَامُ
تسیں اصل نسلاں وچوں سب توں عظیم اصل او
جے تہاڈی چاہت ہووے تاں میری مراد پوری ہو جائے
بِكُمْ صَعْبُ الْأُمُورِ يَعُودُ سَهْلًا
فَبِالْإِحْسَانِ جُودُوا يَا كِرَامُ
تہاڈے صدقے اوکھے کم وی سوکھے ہو جاندے نیں
اے سخی لوکو! اپنی سخاوت نال کرم دی نوازش کرو
وَلَيْسَ سِوَاكُمُ لِلْجُودِ أَهْلًا
فَكَيْفَ نَزِيلُ سُوحِكُمُ يُضَامُ
تہاڈے توں سوا کوئی سخاوت دے لائق نہیں
فیر تہاڈے در دا مہمان کیویں محروم رہ سکدا اے