ମୁଁ କହିଲି, ଯେବେ ତୁମ ସୁରକ୍ଷିତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ

ମୋ ପାଖରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଆଢୁଆଳ ହୋଇଗଲା,

"ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶପଥ, ଏକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମୋତେ ଗ୍ରାସ କରିଛି

ଯେଉଁଥିରେ ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ଚାଖିଛି।"

କରୁଣ କ୍ରନ୍ଦନରେ ମୋର ନୟନ ଦ୍ୱୟ

ପ୍ରବାହିତ ଝରଣା ପରି ଉଛୁଳି ପଡୁଛି।

ବୋହିଯାଉଥିବା ଅଶ୍ରୁରେ ମୋ ଆଖିପତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନଥିଲା

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ନିଜେ ଶୁଖି ନ ଯାଇଛନ୍ତି।

ମୋ ହୃଦୟ ପ୍ରେମରେ ବିଚଳିତ, ମୋ ବ୍ୟାକୁଳତା ବଢୁଛି

ତେବେ ଆମର ମିଳନ କେବେ ହେବ?

ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆଲୋକ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି

ହେ ସୁନ୍ଦର ଚନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆଖିକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅ।