ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ତାଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ ମୂଳକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲା,

ହେ ତାଙ୍କର ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ଶେଷ କିପରି ଶୁଦ୍ଧ!

ସେହି ଦିନ, ପାର୍ସୀମାନେ ବୁଝିଲେ ଯେ ସେମାନେ ସଚେତନ ହୋଇଛନ୍ତି

ଦୁଃଖ ଓ ବିପତ୍ତିର ଆରମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ

ସେହି ରାତିରେ, କିସ୍ରୋର ଅର୍ଚ୍ଚରେ ଏକ ଫାଟ ଦେଖାଗଲା,

ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକତା ଓ ସଂଘଟନ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ହାରାଇଗଲା

ଅଗ୍ନି, ହାନିର ଦୁଃଖରୁ, ତାହାର ଶେଷ ଶ୍ୱାସ ନେଲା,

ଏବଂ ନଦୀ ଦୁଃଖରୁ ତାହାର ପଥରୁ ଭ୍ରମିତ ହେଲା

ସାୱା ବିଚଳିତ ହେଲା ଯେ ତାହାର ହ୍ରଦର ଜଳ ହ୍ରାସ ପାଇଲା,

ଏବଂ ଯେଉଁ ଜଣ ତାହାରୁ ପାଣି ପିବାକୁ ଆସିଥିଲେ ସେ ତିବ୍ର ତର୍ଷାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଫେରିଲେ

ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ଦୁଃଖରୁ, ଅଗ୍ନି ପାଣିର ଭିଜାପଣକୁ ନେଇଥିଲା,

ଏବଂ ପାଣି ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱଳନ ଶୁଷ୍କତାକୁ ନେଇଥିଲା

ଜିନ୍ନମାନେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଆଲୋକ ଚମକୁଥିଲା,

ଯେପରି ବାସ୍ତବତା ଅର୍ଥ ଏବଂ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା

କିନ୍ତୁ ଅନ୍ଧା ଏବଂ ବହିରା, ପାର୍ସୀମାନେ ସୁଖଦ ସମ୍ବାଦ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ,

ନାହିଁ ତାହାରା ଚେତାବନୀ ସଙ୍କେତର ଚମକ ଦେଖିଲେ

ଏହା ପରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆପଣଙ୍କ ଯୋତିଷୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ

ଯେ ସେମାନଙ୍କର ବାକ୍ର ପୁରାତନ ଧର୍ମ ଟିକି ରହିପାରିବ ନାହିଁ

ଏବଂ ସେମାନେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଥିବା ତାରାଗୁଡ଼ିକୁ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର କରିଥିଲେ

ଆକାଶରୁ ପଡ଼ୁଥିବା, ଯେପରି ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଭୂମିରେ ପଡ଼ୁଥିଲା

ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରକାଶ ପଥରୁ ଭାଗି ଯାଉଥିଲେ,

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପଛରେ ଅନୁସରଣ କରି ଭାଗୁଥିଲେ

ସେମାନେ ଏମିତି ଭାଗୁଥିଲେ ଯେପରି ଅବ୍ରାହାର ସେନାମାନେ,

କିମ୍ବା ସେନା ଯାହା ପ୍ରବାହ ହାତରୁ ଫିଙ୍ଗା ଥିଲା

ତାଙ୍କର ହାତରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ ଫିଙ୍ଗା ଥିଲା,

ଯେପରି ଯିନି ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ ତାଙ୍କୁ ତିମିର ଗର୍ଭରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲା