حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
ଆମକୁ ବିମୋହିତ କରୁଥିବା ସୁନ୍ଦରୀ
Or
حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
دَوْمًا وَتَعْرِفُنَا
ସେହି ସୁନ୍ଦରୀ ସତ୍ତା ଆମକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି
ସର୍ବଦା ଆମକୁ ଜାଣନ୍ତି ଓ ଚିହ୍ନନ୍ତି
حَلَّتْ لِتَمْنَحَنَا
عَدْلًا وَإِحْسَانَا
ସେ ଅବତରିଛନ୍ତି ଆମକୁ ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ
ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟର ମାର୍ଗ
مِنْ قُدْرَةٍ شَرُفَتْ
مَيْمُونَةٌ عُرِفَتْ
ଏକ ସମ୍ମାନିତ ଦୈବୀ ଶକ୍ତିରୁ
ଯିଏ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ଭାବେ ପରିଚିତ
بِالْحُسْنِ قَدْ وُصِفَتْ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛନ୍ତି
ଗୋପନରେ ଏବଂ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ
تَكَامَلَتْ أَلَقَا
خَلْقًا حَكَى خُلُقَا
ସେ ତେଜରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ
ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଚରିତ୍ରର ପ୍ରତିଫଳନ
وَالْكُلُّ مُتَّسِقا
مِنْهُ الْضِّيَا بَانَا
ସବୁକିଛି ସୁସଙ୍ଗତ ଓ ସନ୍ତୁଳିତ
ସେଥିରୁ ହିଁ ଆଲୋକ ବିଚ୍ଛୁରିତ ହେଲା
رَاقَتْ مَشَارِبُهَا
نِيلَتْ مَطَالِبُهَا
ତାଙ୍କର ଜଳାଶୟଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ମଳ ହେଲା
ତାଙ୍କର ସକଳ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା
صَارَتْ مَنَاقِبُهَا
لِلْفَخْرِ كَيْوَانَا
ତାଙ୍କର ଗୁଣାବଳୀ ପାଲଟିଗଲା
ଗୌରବର ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚ ନକ୍ଷତ୍ର
عَمَّتْ مَآثِرُهَا
سَارَتْ بَشَائِرُهَا
ତାଙ୍କର ସୁକୃତି ସବୁଆଡ଼େ ବ୍ୟାପିଗଲା
ତାଙ୍କର ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା
تَهْدِي خَوَاطِرُهَا
الْأَرْوَاحَ إِيقَانَا
ତାଙ୍କର ବିଚାରଧାରା ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ
ଆତ୍ମାଗୁଡ଼ିକୁ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଆଡ଼କୁ
فِي وَصْفِهِ عِبَرٌ
لَمْ يَحْكِهَا بَشَرٌ
ତାଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଅନେକ ଶିକ୍ଷା ଅଛି
ଯାହା କୌଣସି ମଣିଷ କହିନାହିଁ
وَالْكُلُّ مُنْبَهِرٌ
مَا انْفَكَّ هَيْمَانَا
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ବିମୋହିତ ହୋଇଛି
ସେ ନିରନ୍ତର ପ୍ରେମରେ ମଗ୍ନ ରହେ
فَقَامَةٌ رَبْعَةْ
كَمَا تَرَى طَبْعَهْ
ତାଙ୍କର ଶରୀର ଏକ ମଧ୍ୟମ ଗଠନ
ଯେପରି ତୁମେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଭାବକୁ ଦେଖୁଛ
تَفُوقُ بِالطَّلْعَهْ
مَنْ طَالَ سِيقَانَا
ନିଜ ରୂପରେ ସେ ସଭିଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି
ଦୀର୍ଘକାୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ
فِي وَجْهِهِ قَمَرٌ
فِي ثَغْرِهِ دُرَرٌ
ତାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଅଛି
ତାଙ୍କ ଓଠରେ ମୁକ୍ତା ସଦୃଶ ଦାନ୍ତ ଅଛି
فِي نُطْقِهِ خَفَرٌ
بِالْصَّمْتِ قَدْ زَانَا
ତାଙ୍କ ବାଣୀରେ ଶାଳୀନତା ଭରି ରହିଛି
ମୌନତା ତାଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜାଇଛି
وَجَبْهَةٌ عَرُضَتْ
لِلَّهِ قَدْ خُفِضَتْ
ଏକ ପ୍ରଶସ୍ତ କପାଳ ଶୋଭା ପାଉଛି
ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ସଦା ନତ
وَبِالْنُّهَى نَهَضَتْ
عِزًّا وَعِرْفَانَا
ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିବେକ ସହ ତାହା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା
ଗୌରବ ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକରେ
فِي وَجْهِهِ بَلَجٌ
فِي عَيْنِهِ دَعَجٌ
ତାଙ୍କ ମୁଖରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଅଛି
ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ ଗଭୀର ଶ୍ୟାମଳତା
فِي حَاجِبٍ زَجَجٌ
بِالْحُسْنِ مُزْدَانَا
ଭ୍ରୂଲତାରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବକ୍ରତା ଅଛି
ଯାହା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି
إِنْ رِيءَ يَتْبَعُهُ
نُورًا يُزَامِنُهُ
ଯଦି ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ, ଜ୍ୟୋତି ଅନୁସରଣ କରେ
ଏକ ଆଲୋକ ଯାହା ସଦା ତାଙ୍କ ସାଥୀ
فَالْأَنْفُ مَارِنُهُ
أَقْنَى وَحِدْبَانَا
ତାଙ୍କ ନାସିକାର ଶିଖର ଅଂଶଟି
ଉନ୍ନତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ
وَثَغْرُهُ ضَلِعٌ
وَالْصَّدْرُ مُتَّسِعٌ
ତାଙ୍କର ମୁଖ ଗହ୍ୱର ପ୍ରଶସ୍ତ ଅଟେ
ଏବଂ ବକ୍ଷ ଦେଶ ଅତି ବିଶାଳ
وَالْبَطْنُ مُرْتَجِعٌ
بِالْصَّدْرِ خَمْصَانَا
ତାଙ୍କ ଉଦରଟି କ୍ଷୀଣ ଓ ସମତଳ
ବକ୍ଷ ସହିତ ସମାନ ଭାବେ ରହିଛି
وَالْوَجْهُ دُرِّيٌّ
وَالْلَّوْنُ وَرْدِيٌّ
ମୁଖମଣ୍ଡଳଟି ମୁକ୍ତା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ
ଏବଂ ଶରୀରର ରଙ୍ଗ ଗୋଲାପୀ ଆଭାଯୁକ୍ତ
وَالْرُّوحُ نُورِيٌّ
أَضَاءَ أَكْوَانَا
ତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଅତି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ
ଯାହା ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଆଲୋକିତ କଲା
ضَخْمُ الْكَرَادِيسِ
زَاكِي الْأَحَاسِيسِ
ଶରୀରର ସନ୍ଧିଗୁଡ଼ିକ ସୁଦୃଢ଼ ଓ ବିଶାଳ
ସେ ପବିତ୍ର ଅନୁଭୂତିର ଅଧିକାରୀ
فَرْدُ الْنَّوَامِيسِ
مَا مِثْلُهُ كَانَا
ସେ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିୟମରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ
ତାଙ୍କ ସଦୃଶ କେହି କେବେ ନଥିଲେ
أَكْحَلُ أَجْفَانٍ
أَشْنَبُ أَسْنَانٍ
କଜ୍ୱଳ ପରି କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣର ଆଖି
ଏବଂ ସଫେଦ ଚକ୍ଚକ୍ ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ
حَبَّاتُ رُمَّانٍ
هَلْ رَيْتَ رُمَّانَا
ଡାଳିମ୍ବର ଦାନା ପରି ଶୋଭା ପାଏ
ତୁମେ କି କେବେ ଏପରି ଡାଳିମ୍ବ ଦେଖିଛ?
وَلِحْيَةٌ كَثَّا
تَنَاسَقَتْ بَثَّا
ତାଙ୍କର ଘନ ଦାଢ଼ି ଶୋଭା ପାଉଛି
ଯାହା ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ବିନ୍ୟସ୍ତ
وَجُمَّةٌ أَثَّا
لَمْ تَعْدُ آذَانَا
ମୁଣ୍ଡରେ ଘନ କଳା କେଶରାଶି
ଯାହା କାନର ଲତିକା ଅତିକ୍ରମ କରେ ନାହିଁ
بَدْرُ الْدُّجَى فَمُهُ
إِنْ رِيءَ مَبْسَمُهُ
ଅନ୍ଧକାରର ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସମ ତାଙ୍କ ମୁଖ
ଯଦି ତାଙ୍କର ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ
وَالْكُلُّ مَنْسَمُهُ
بَرًّا وَخُلْجَانَا
ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି
ସ୍ଥଳଭାଗରେ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ
فَالْرَّحْمُ وَاصِلُهُ
وَالْكَلُّ حَامِلُهُ
ସେ ଆତ୍ମୀୟତା ଓ ସମ୍ପର୍କ ଯୋଡ଼ନ୍ତି
ଏବଂ ଅସହାୟଙ୍କ ଭାର ବହନ କରନ୍ତି
وَالْخَيْرُ فَاعِلُهُ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
ସେ ସର୍ବଦା ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି
ଗୋପନରେ ଏବଂ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ
فِي الْخَلْقِ هَيْبَتُهُ
فِي الْحَقِّ غَيْبَتُهُ
ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କର ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରଭାବ
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ସେ ସଦା ନିମଗ୍ନ
تَفُوقُ طِيبَتُهُ
جِنًّا وَإِنْسَانَا
ତାଙ୍କର ସୁଗୁଣ ଓ ମହାନତା ଶ୍ରେଷ୍ଠ
ସମସ୍ତ ଜିନ୍ ଏବଂ ମାନବ ଜାତିଠାରୁ
وَحَبْلُ سُرَّتِهِ
مِنْ حُسْنِ غُرَّتِهِ
ତାଙ୍କ ନାଭି ଦେଶର ସୂକ୍ଷ୍ମ ରେଖା
ତାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ
مَا مِثْلُ نَظْرَتِهِ
عِزًّا وَإِيْمَانَا
ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିପାତ ପରି କିଛି ନାହିଁ
ଗୌରବ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସର ପରାକାଷ୍ଠା
قَدْ دَقَّ مَسْرُبَةً
وَفَاقَ مَرْتَبَةً
ପତଳା ଲୋମାବଳୀ ରେଖା ଶୋଭିତ
ଏବଂ ସେ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ
وَعَزَّ مَنْقَبَةً
سَادَ الْوَرَى شَانَا
ତାଙ୍କର ଗୁଣାବଳୀ ଅତି ସମ୍ମାନିତ
ସେ ମାନବଜାତିର ଶୀର୍ଷରେ ରହିଲେ
قَلِيلُ لَحْمِ عَقِبْ
وَالْصَّدْرُ مِنْهُ رَحِبْ
ଗୋଇଠିରେ ସ୍ୱଳ୍ପ ମାଂସ ରହିଛି
ଏବଂ ତାଙ୍କର ବକ୍ଷ ଦେଶ ପ୍ରଶସ୍ତ
فَصْلَ الْخِطَابِ وُهِبْ
فَفَاقَ سَحْبَانَا
ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ବାଣୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦତ୍ତ
ସେ ସାହବନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କଲେ
كَالْمِسْكِ فِي هَبَبٍ
يَنْحَطُّ مِنْ صَبَبٍ
କସ୍ତୁରୀର ମହକ ପରି ତାଙ୍କ ସୁଗନ୍ଧ
ଯାହା ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ବହି ଆସେ
يُنْسِي أَخَا تَعَبٍ
أَهْلًا وَبُلْدَانَا
କ୍ଳାନ୍ତ ପଥିକକୁ ସେ ଭୁଲାଇ ଦିଅନ୍ତି
ନିଜର ପରିବାର ଏବଂ ନିଜର ଦେଶ
فَحُبُّهُ إِيمَانْ
وَبُغْضُهُ كُفْرَانْ
ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ
ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣା ହିଁ ଅବିଶ୍ୱାସ
يَا وَيْلَ مَنْ قَدْ شَانْ
فِي الْمَدْحِ إِنْسَانَا
ଧିକ୍ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଯିଏ ନିନ୍ଦା କରେ
ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ ମହାମାନବକୁ
يَا رَبِّ أَسْعِدْنَا
بِنُورِهِ عِدْنَا
ହେ ପ୍ରଭୁ! ଆମକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ
ତାଙ୍କ ଜ୍ୟୋତି ସହ ଆମକୁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତୁ
حَتَّى نَرَى الْحُسْنَى
دُنْيَا وَأُخْرَانَا
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ପରମ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ନଦେଖୁ
ଏହି ଇହକାଳ ଓ ପରକାଳରେ
صَلَّى وَسَلَّمَ مَنْ
أَوْلَى الْوَرَى مِنَنَا
ଶାନ୍ତି ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ତାଙ୍କ ଉପରେ
ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦାନ କଲେ
عَلَى الْنَّبِيِّ زَمَنَا
رَبٌّ عَلَا شَانَا
ସେହି ନବୀଙ୍କ ଉପରେ ଚିରକାଳ
ମହାନ୍ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି
كَذَلِكَ الْزَّهْرَا
وَأُمِّهَا الْغَرَّا
ସେହିପରି ମାତା ଜାହରାଙ୍କ ଉପରେ
ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହିମାମୟୀ ମାତାଙ୍କ ଉପରେ
وَآلِهِمْ طُرَّا
مَا الْبَدْرُ نَاغَانَا
ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ବଂଶଧରଙ୍କ ଉପରେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରେ ହସୁଛି