Diguèri, quand s’esvaniguèt de ièu

la clartat de ta beutat gardada

Per Dieu, un mal m'a consumat

que m'i a fach tastar la mòrt meteissa

E mos uèlhs, de tant de sanglots

son coma de fonts que corrisson

Mas parpèlas se contentèron pas de las larmas

fins que se foguèsson assecadas

Mon còr vaga d’amor, mon desir creis

quora se farà la nòstra union ?

La lutz s’es escantida de ma vista

ò Luna polida, consòla aquestes uèlhs