S'esclarziguèt la vision, l'Assemblada s'endolciguèt

La bona nòva es venguda a la gènt de Dieu

Se levèron coma d'embriacs a l'ausida de la nòva

E faguèron l'Amira en mercejament a Dieu

Tu qu'ès present, soven-te e ramenta

Garda-te de renegar l'estat de la gènt de Dieu

Soumet-te a eles dins çò que los abranda

E sàpias que se son desvanits en Dieu

Car l'extasi es un crid que los apèla

Los sasissent dins lo sovenir de Dieu

E aquel que tròba pas l'extasi, que l'encamine

S'expausant d'esperel a la gràcia de Dieu

Atal parlèron, e per aquò se dandinèron

E anèron sens frens dins lo sovenir de Dieu

Fins que cresèron vertadièrament los que son pas nòstres

Que sèm venguts fòls pel sovenir de Dieu

Sèm planhaüroses, e nòstra es la bona nòva

Se nòstra "folia" es en Dieu