Car ses la lutz de l’orientacion dins cada èstre

E ses lo secrèt de la generositat, o melhor refugi

Ses de vertat lo socors de tota la creacion

E lo guida de l’umanitat vèrs lo Dieu de rectitud

O tu que t’auboras sol al reng de la lausor

Per l’Un, l’Unic que nasquèt pas e qu'engendrèt pas

O tu que faguères de sos dets sorgir de flums

Per abeurar l’armada amb aquel secors

Se l’injustícia que m’espanta me ven tustar

Disi: O Senhor dels senhors, o mon sosten

Siás mon intercessor davant lo Clement per mas faltas

E balha-me çò que mon esperit n'aviá pas somiat

Gaita-me amb l’uèlh de la benvolença per totjorn

E cobrís amb ta gràcia ma flaquesa fins a la fin

Vira-te vèrs ieu amb un perdon que m’envolopa

Car de tu, o mon Mèstre, me soi pas desvitat

Ai cercat l’ajuda per l’Elegit, lo melhor d’aqueles

Qu’an montat als cèls, lo secrèt de l’Un e de l’Unic

Mèstre de la beltat, glòria a Dieu son creator

Car son semblable dins la creacion n’ai pas trobat

Melhor de las creaturas, cima dels messatgièrs

Tresaur dels òmes e guida vèrs la rectitud

M’abriguèri en el per que Dieu me perdone

Es çò que demòra dins ma pensada e ma fe

Sa lausor es estada mon prètzfait tota la vida

E son amor, prèp del Senhor del Tròn, es mon sosten

Sus el, la pregària la mai pura per l’eternitat

Amb la patz, sens cap de limit nimai de nombre

E sus sa familha e sos companhons de glòria

E los que los seguisson en bontat per totjorn